Backpacken in India

3 maanden alleen backpacken in India.. Als ik er nu aan terug denk lijkt het in een ander leven te hebben plaatsgevonden. Het is dus “even” geleden maar nog steeds een ervaring die me heeft gevormd. Zou ik het mijn dochters aanraden… nee! Misschien juist omdat ik er ben geweest, aan de andere kant met de juiste mindset en voorbereiding is het echt een ontzettend bijzondere en verrijkende ervaring. Ik neem jullie graag even mee terug naar mijn bijzondere reis.

selena

Waarom ook niet backpacken in India

Mijn middelbare schoolcarrière was niet zo geslaagd. Mijn eigenwijze karakter in combinatie met de gierende hormonen van een opstandige puber zorgde ervoor dat ik op mijn 18e op straat stond zonder gehele diploma. Ik was al als laatste kans naar het volwassen onderwijs gestuurd en ook daar had ik niet alle vakken gehaald tijden mijn HAVO/VWO eindexamen. Ik kon kiezen nogmaals proberen of werken. Niks doen was geen optie. Ik had niet gedacht dat alleen backpacken in India hetgeen zou zijn wat zou gaan komen.

Mijn opa kwam met een krantenartikel waarin een au pair werd gezocht in New York. En dat was het begin van een mooi avontuur daar. Ik heb een jaar in New York mogen wonen en werken tussen de rijke Amerikanen en hun gekke gewoontes. Toen ik na dat jaar terugkwam had ik veel geleerd, maar vooral mijn reis en ontdekkingslust waren aangewakkerd. Ik had meerdere baantjes en in mijn carrière als postbode had ik een leuke klik met een meid. Tijdens het post sorteren vertelde ze mij dat ze binnenkort naar India zou vertrekken. En meteen wist ik het, ik wil dit ook en ga je opzoeken! Backpacken in India here I come.

Cultuurshock

Ik heb altijd wel een connectie gehad met de cultuur van India. Lang heb ik niet nagedacht en met de mededeling aan mijn moeder dat mijn ticket geboekt was en ik 3 maanden alleen ging backpacken in India (sorry mam) was het in werking gezet. Ik regelde een backpack, haalde inentingen en kreeg een Lonely Planet. Meer voorbereidingen deed ik niet en ik had vooral zin in het land en het grote avontuur. De reis zou me daar wel duidelijk worden. Wat me bij aankomst vooral duidelijk werd was de cultuurshock. Wow dit was toch echt wel even heel anders. Mijn vriendin pikte me op in Delhi en daar begon de reis.

Zij was wel heel erg voorbereid en van het plannen. Samen hebben we een weg gevonden die voor ons beide werkte in het backpacken in India. De drukte en gekte van Delhi was onze start. Deze miljoenenstad heeft me op de eerste dagen volgezet met henna tatoeages, verslaafd gemaakt aan verse chai thee, me laten zweten zoals nooit tevoren. Zo erg zelfs dat ik me wit moest maken van talkpoeder omdat mijn poriën het vele zweten niet aankonden en gingen ontsteken.

Ik had gelukkig genoeg tijd om me in te talken want het toilet is je beste vriend in India. IJsblokjes en sla moet je gewoon niet nemen omdat hier kraanwater voor wordt gebruikt. En dat is niet vergelijkbaar met ons kraanwater. Zei ik toilet? Dat is voornamelijk een gat in de grond waar je boven moet hurken. De spierpijn de eerste dagen van het hurken vergeet ik ook nooit. Geen squat uit de sportschool kan hier tegenop. Dit was pas het begin van backpacken in India.

Backpacken in India; De bergen in

magnetische bergen Himalaya
magnetische bergen Himalaya

Vanuit Delhi wilden we de bergen in, de Himalaya. Het regelen van een treinticket is ook een grote uitdaging, maar het is gelukt. En gelukkig ook nog binnen in een trein. In India is het heel normaal om op het dak te zitten namelijk. We trokken door naar het noorden en meteen kwam er een soort van rust over mij heen. De drukte werd minder. Op de gangen van onze hostels werden onze prullenbakjes geleegd door apen en de belofte van slaapplek met matras bleek niks meer dan een houten plank met een doek eromheen gewikkeld. Dat er geen bedbugs waren was een gelukje. Warm water was er heus wel, als je tussen 4:00 en 4:15 in de nacht ging douchen en niemand anders in het gebouw net voor je de douche had aangezet. Normale zaken als je gaat backpacken in India.

auto volbeladen

Onderweg stopten we bij Haridwar, een bedevaartsoord langs de ganga de heilige rivier. Het gigantische beeld van Shiva was indrukwekkend. Net zoals de prachtig gekleurde offer bloemen die ronddreven in de rivier tussen de lijken die in de fik werden gestoken. Tegelijk was dit mijn eerste kennismaking met mensen die polio hadden. Overal zaten ze verstopt en wilden je vastgrijpen. Dit heftige contrast is zo kenmerkend voor India. Ik vond dit geen fijne plek en we trokken door naar Dharamsala, over contrast gesproken…

Hippe hippie walhalla

In Dharamsala waren opeens alleen toeristen. Van die blanke mensen opzoek naar de zin van het leven, hun innerlijke rust. Gekleed in yoga kleding, dreads en een blik van ‘maak je niet druk’. Ik wil absoluut niet generaliserend zijn maar dit was echt heel opvallend. Ook was wederom de rust en de veel schonere leefomgeving iets wat opviel. Dat was wel echt heel aangenaam. Van binnen begon er een geluksgevoel te groeien in mij. Deze bergen waren echt een plek waar ik me thuis begon te voelen. Al kon ik niet mijn draai vinden tussen deze groep zielzoekers. Het zomerhuis van de Dalai Lama bleek dichtbij, als ik me had voorbereid had ik dit geweten, dus dat verklaarde de grote toestroom van backpacken in India toeristen.

Backpacken in India
de weg wordt geasfalteerd

Mijn eerste echt heftige ziekte heb ik daar gehad. IJlen, kotsen, diaritus… ik dacht even dat ik het niet zou overleven. Maar gelukkig had ik me hierin wel voorbereid en op voorhand medicatie meegenomen. Dat het zomerhuis van de Dalai Lama toegankelijk was had ik ook niet verwacht. Tijdens dat bezoek geeft hij een zaadje van een boom als cadeau. Dit was toch wel heel bijzonder.

Eenmaal aangesterkt streken we even neer in McLeod Ganj en Manali. Hier dronken we illegaal gestookte perenwijn (wat onwijs lekker is), gingen naar een ondergrondse bioscoop zonder branduitgangen en heb ik mijn eerste diploma gehaald. Altijd handig om je Reiki energieën te activeren. Ik was nu in staat om mezelf te helen, batterijen op te laden en plantjes te laten groeien. Zie je wel mam, ik kan best een diploma halen en backpacken in India tegelijk

Backpacken in India naar de Himalaya

Backpacken in India

Kennen jullie het tv programma de gevaarlijkste wegen? Ik kan hierover meepraten. Nog nooit ben ik zo bang geweest als toen ik de bergen introk van de Himalaya. Hoog verstopt ligt een bergpas waar je maar een aantal weken per jaar over kan rijden. De een na hoogste berijdbare bergpas. Last minute wisten we een plekje voor in de bus te bemachtigen naast de bestuurder. En gelukkig maar want deze goede man viel regelmatig in slaap en zo konden we hem wakker houden. De eerste uren waren hels, hoe kan een bus over die smalle grindweggetjes rijden? Terwijl de bus om tegenliggers heen moest rijden, en ik voorin over de afgrond de wrakstukken beneden kon tellen, heb ik als niet gelovige, menig gebedje gemaakt.

himalaya

Als contrast.. de natuur is indrukwekkend. En hoe hoger we kwamen hoe vrijer ik me voelde. We reden door een magnetisch veld, de bus stond stil en door het magnetische veld in de bergen werden we toch vooruit getrokken. Ik heb de sterren en het heelal van heel dichtbij kunnen zien. Mars en venus waren goed zichtbaar. En op het een na hoogste bereikbare punt in de wereld met een auto heb ik de beste wildplas ervaring ooit gehad. We beklommen hele grote hoogtes en daar zijn daar regels voor. Te snel stijgen kan hoogteziekte opleveren. Heb je dit en ga je niet snel naar lager gelegen gebied dan kan je doodgaan. Er is dan teveel zuurstof in je hersens van het stijgen.

Hoogteziekte

Op z’n Indiaas moesten we te hoog overnachten. We kwamen in een gigantische ronde tent. De wereld draaide, ging op zijn kop en had opeens vreemde kleuren. De bergbewoner maakte een magisch soepje voor mij, minimaal 15 tenen knoflook in een espresso kopje en ik moest dit drinken. Daarna ben ik knock out gegaan. Midden in de nacht werd ik wakker en voelde me best goed. Ik moest onwijs nodig plassen en ben een stukje gaan wandelen van de tent. Het landschap was bijna alienesk. In de sneeuw en met de maan dichterbij dan ooit was het wederom een geweldige plaservaring. De vreemde geluiden dichtbij negeerde ik even. Het was koud dus snel weer terug. In de ochtend voelde ik me kiplekker en leerde ik dat er bergtijgers actief waren om de tent heen. Ach het vreemde geluid van vannacht…

Geluk

Backpacken in India

Ook ik heb mezelf gevonden in India. Je gaat zo kapot in dat land, heb zo minimale dingen bij je en bent geheel aangewezen op jezelf. Maar na dat kapot gaan heb ik totale geluk ervaren. Want wat als er niks meer is… dan ben je er zelf nog! Ik ben tot in Leh gekomen in de bergen en hier even een periode alleen geweest. Dit was echt mijn plek. Bij de oorsprong van de ganges gaan raften tussen de gigantische (lijketende) vissen. Het inmiddels bekende contrast begint te wennen. Het backpacken in India begint ook te wennen en na de bergen gingen we samen terug via een andere weg naar Delhi.

borden in een tempel

We hebben geweldig gegeten tussen de Sikh in de gouden tempel, moeten vluchten voordat we de Taj Mahal hebben kunnen zien. Zaten tussen criminelen in een propvolle trein en hebben zelf mogen rijden in een tuktuk. Ik heb op een dak in Amritsar een tulband aangemeten gekregen, heb de design stad van Chandigarh mogen ontdekken. Design? Jazeker, de bekende Franse architect Le Corbusier heeft een hele stad gemaakt in India. We hebben illegaal alcohol gedronken en gefeest met de medewerkers van The Indian Times en de ‘special lassi’ bleek wel heel special. Al had ik dat kunnen weten… Ik heb namelijk uren door eindeloze wietvelden gereden in een bus. Dat is allemaal backpacken in India.

Backpacken in India

Backpacken in India

Ik ben nog nooit zo bang geweest als in India, tegelijk ook intens puur geluk mogen ervaren. Ik heb me intens ziek gevoeld en tegelijk heel sterk en stralend. Hartbrekende ellende tot intense schoonheid. India heeft dit alles en ik had het nooit willen missen. Toch zou ik alleen backpacken in India niet snel aanraden. De vrijheid van je eigen reis maken is prachtig maar ik ben me nu zo bewust van wat allemaal had kunnen gebeuren. Tegelijk weet ik dat het mijn dochters zijn en hoe ik was en dit nodig had. Misschien ga ik wel met ze mee als ze heel graag willen gaan.

jaipur palace india
jaipur palace

Het eten is trouwens geweldig daar. De smaken zijn zo puur en intens. En ook gigantisch pittig. Zelfs als je denkt “veilig” chips te kopen dan sta je voor een vurige verrassing. Wow de chips daar is heter dan een pot sambal hier. Het inmiddels bekende contrast.. het fruit is zo zoet en sappig als nergens ter wereld. De mango daar, geweldig!

500 curries :

lonely planet india:

Delen is enorm lief

Selena

Hoi ik ben Selena en met veel liefde deel ik mijn blogs en recepten op Good Mood Mama. Mijn digitale thuis vol happy vibes voor een good mood. Ik ben een mama van 2 meiden, werk met kinderen en heb 1001 interesses. Ik noem mezelf bewust omdat ik nadenk over alle keuzes die ik maak. Dat betekend soms wel en soms ergens niet ergens voor kiezen. Leuk om nu onderdeel te zijn als gastblogger hier.

1 Response

  1. Wat leuk om te lezen! Ik snap heel goed dat je je dochters daar niet graag alleen ziet. Stuur ze naar Australië tegen die tijd. Dat kan prima en is ook zo mooi!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Post comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.