Wandelen in De Biesbosch, met of zonder speurtocht

Ben jij wel eens in De Biesbosch geweest? Ik wilde er eens naartoe gaan om te kanoën/kajakken/suppen met een groep vrienden, maar daar kwam het steeds niet van. Dus voor mij, en mijn zoontje, was dit ons eerste bezoek. We bleven echter wel op het land. Want je kunt ook heel goed wandelen in De Biesbosch.

wandelen in de Biesbosch

Waarom wandelen in De Biesbosch?

De Biesbosch is een heel mooi, avontuurlijk en dynamisch natuurgebied. Een delta van rivieren waar het getij nog vrij spel heeft, bewerkt land van grienden, wilgenbossen en polders. Het is zelfs het grootste zoetwatergetijdengebied van Europa. Eerder leek het me dus leuk om er te gaan kanoën door kronkelende kreekjes. Maar je kunt er bijvoorbeeld ook luisteren naar het kabbelen van het water in een fluisterboot langs de wilgenvloedbossen. En fietsen langs open weides vol watervogels.

Maar wij gingen dus wandelen in De Biesbosch. Helaas niet over ruige paadjes, want er ging ook iemand mee met een kinderwagen. Maar gewoon genieten van de bijzondere planten en bloemen. De verrekijker om vogels te spotten waren we vergeten, maar daar zouden we toch geen tijd voor hebben.

Waar beginnen we met wandelen in De Biesbosch?

wandelen in de Biesbosch

We hadden afgesproken bij het Biesboschcentrum. Met mijn mondkapje op, ging ik het centrum in om te vragen wat er leuk was met drie peuters en een dreumes. Je kunt eindeloos wandelen in De Biesbosch, maar een speurtocht maakt het natuurlijk extra leuk voor de kinderen. Ze hadden er twee soorten. Een uitgebreide, voor 5 euro, met een soort draaipaneel waarbij je met de gedraaide kleur een vraag kon beantwoorden. Die leek mij leuker voor wat oudere kinderen. Ik koos de andere speurtocht, de Poldertocht, die voor 1 euro te koop was.

Het beginpad was even zoeken, maar dat kwam misschien omdat we een iets breder pad hadden verwacht. Op het veldje naast het Biesboschcentrum was de eerste opdracht om een stok in de oever van het haventje te zetten. Zo kunnen kinderen later, aan het einde van de speurtocht, zien of het water hoger of lager is gaan staan. Maar aangezien onze peuters nog niet kunnen zwemmen, sloegen we deze opdracht maar even over.

Toch maar zonder speurtocht…

De andere opdrachten waren eigenlijk ook nog iets teveel van het goede. De peuters waren vooral op elkaar aan het letten. Dat de één wel een boterham had en waarom de ander er dan zelf geen één mocht. En het niet leuk vinden dat de ander voorop loopt. Vooral hun draai vinden dus. Maar een overstekende slak was ook erg interessant! De speurtocht hebben we dus maar gelaten. Dan maar gewoon wandelen in De Biesbosch. Gelukkig had ik in het Biesboschcentrum een foto gemaakt van een kaart met de wandelroutes en we kozen ervoor om de ‘gele route’ verder te volgen, voor zover we de bordjes goed konden zien. 😉

wandelen in de Biesbosch

We liepen door een mooi landschap over de dijk. Langs een boomgaarde met appels en peren. En we zagen koeien achter een hek. En poep op de weg. Heel veel poep. We gingen raden van wie al die poep toch was. Ik dacht zelf van een paar honderd geiten. Op een gegeven moment hield het poepspoor op en vervolgden we de weg. En met de poep van onder onze zolen en aan de banden van de kinderwagen lieten we zelf het poepspoor nog een stukje doorlopen op de weg.

Wandelen tussen de schapen in De Biesbosch

Toen zagen we van wie het poepspoor was. Van schapen. Heel veel schapen. En we zagen één schaap over de spreekwoordelijke dam. Ontsnapt door een gat in het hek, at hij van het gras dat op het veldje ernaast natuurlijk veel groener was. En ja hoor, al gauw volgden er meer schapen door het hek. En voor we het wisten, maakten we ongeveer deel uit van de kudde. Eén schaap begon te rennen en jawel, de rest volgde. En daar stonden we dan. Midden in een hoosbui met allemaal rennende schapen die rakelings langs ons mekkerden. Ik zocht het nummer van het Biesboschcentrum op en we meldden dat de schapen ontsnapt waren.

wandelen in de Biesbosch

En daar kwam hij. Een echte herder, met een hoed op. Én een hond. Wauw, dat was mooi om eens live te zien! De hond rende rondjes om de schapen (en om ons daartussen) en ze renden al blatend weer terug naar het landje. En wij vervolgden ons pad, met wat omvergewaaide obstakels. We aten onze boterhammetjes op een strandje. Onder de paraplu in de regen. En daarna, op de terugweg richting de auto, renden de kinderen weer lekker door de regenplassen.

Bevers tijdens het wandelen in De Biesbosch

Aan het einde van het wandelen in De Biesbosch, gingen we als bonus nog even op zoek naar bevers. Bijna 300 bevers leven in De Biesbosch! Voor kinderen is er een speciaal BeverBos gemaakt. Je leert er veel over bevers door de vele informatieborden op het pad. Hoe groot ze zijn bijvoorbeeld. Er hangt een op metaal uitgesneden bever in het pad op ware grootte. Van kop tot staart is hij 1.20 meter, groter dan mijn zoontje. Daarbij kun je op het bordje lezen dat een bever het op één na grootste knaagdier ter wereld is.

Ook staat er een nagebouwde beverburcht in het BeverBos. Voorzichtig gingen we er samen in. Slechts een héél klein lampje hangt er naast een deur en voor de rest is het pikdonker. Tóch nog maar een keer. Vriendje wilde ook mee. Oké, nog één keer samen dan. Nee hoor, mama hoeft niet meer mee. En uiteindelijk bleven de kinderen er rondjes doorheen rennen. Wat nou spannend?!

Nog een keer?

Omdat geen dag er hetzelfde is, want De Biesbosch is altijd in beweging, moeten we zeker nog een keer terug om te wandelen in De Biesbosch. En, wanneer ga jij? Ben je al eerder geweest?

Kijk voor meer informatie op de website van Nationaal Park De Biesbosch.

Delicia
Delen is enorm lief

Delicia

Ik ben Delicia en in het dagelijks leven werk ik in de zorg. Sinds eind 2016 ben ik moeder van mijn zoontje. Op de dagen dat ik vrij ben, ben ik vaak samen met hem buiten te vinden. Bijvoorbeeld hardlopend naast mijn zoontje, want sinds deze zomer kan hij zonder zijwieltjes fietsen! In de avonduren maak ik, na het voorleesritueel bij mijn zoontje, graag tijd om te schrijven. Al een aantal jaar zit ik in het blogteam van StoerLeesVoer en MamaScrapelle. Ik schrijf niet alleen graag reviews van peuterboeken, maar ik vind het ook erg leuk om mijn visie en ervaringen te delen over gezondheid, interieur en (actieve) uitstapjes.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Post comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.