Avondeten Zonder Kind

Avondeten zonder kind.. Ik kan nu uit alle eerlijkheid zeggen: Heerlijk! Ja ik was inderdaad ook de persoon die een blog schreef over uit eten gaan met je kinderen, dat dit prima te trainen is en het goed kan verlopen. Daar geloof ik nog steeds in en sta ik achter.

Maar we zijn op dit moment in de gooi en smijt fase en de -ik wil alles wat jullie eten inclusief de sambal- fase. Daarbij is onze dame een propper en binnen no time klaar en gaat dan als dinosaurus gillen. Dat raakt mijn irritatie snaar, aan het einde van de dag is mijn geduld sowieso wat minder. En er vielen me nog meer dingen op. Tijd voor een blog!

Avondeten Zonder Kind

Toen mijn eerste dochter 1,5 jaar was at ze vaak alleen met haar vader. Ik werkte op een BSO groep tot 19:00 en was rond 19:15 thuis. Chris haalde haar dan rond 17:45 op, dan was ze moe en hongerig. Ik zorgde dat er vers eten klaar stond voor haar en hij voerde dit. Bij thuiskomst had ze gegeten en gedoucht, dus nog even knuffelen en naar bed. Chris en ik aten dan ons avondeten zonder kind.

Avondeten zonder kind was niet gezellig maar wel het beste voor die situatie. We zijn eigenlijk een beetje blijven hangen voor de tv daarna met z’n allen. Moe van een dag werken, Abby was rustig als de tv aanstond en het werd een gewoonte. En met een gewoonte denk je niet snel meer na. In de weekenden, en in de zomer aten we wel aan tafel en we gingen veel lunchen of hadden eet afspraakjes, dus het eten aan tafel was zeker wel aanwezig. Maar op drukke werkdagen was de bank en tv onze eetplek.

Familietijd

avondeten zonder kind

We hebben de eettafel pas weer ontdekt als gewoonte toen ik zwanger was van mijn tweede dochter. Ik had veel last van mijn lichaam en kon niet meer normaal op een bank zitten en eten. Al vrij snel werd onze gewoonte verbroken en kwamen we erachter hoe fijn het aan tafel was. We hadden tijd voor elkaar, kletsten veel meer, ik kreeg meer zin om te koken en het werd echt een fijn familiemomentje. Nou was ik tijdens mijn zwangerschap niet meer in staat om te werken en had ik dus geen late werktijden meer. Dat scheelde ook enorm.

netjes aan tafel eten

In de coronacrisis is daar ook nog de lunchtijd bijgekomen. In de middag werd dit ook opeens een belangrijk momentje om samen te zijn. Voor mijn oudste dochter duidelijk dat papa en mama niet aan het werk waren en er gekletst kon worden. En in een gekke tijd even iets leuks ervan maken. Eten aan de eettafel is dus een belangrijke gewoonte inmiddels geworden van ons. En van avondeten zonder kind was geen sprake.

Eigenwijze dreumes

Logisch dat toen mijn tweede dochter steeds meer ging eten, mee ging in ons ritme. Zeker vanaf 1 jaar met de pot mee-eten, ik zat nog thuis en de gewoonte van aan tafel eten; de jongste gaat gewoon hierin mee. En dat verliep ook prima tot aan dat ze 13/14 maanden was. Want toen werden, vooral, de avond eetmomenten een hel.

Gooien met eten, perse willen wat wij eten, proppen en dus binnen no time klaar zijn.. Omdat ik veel vers kook mag en eet ze wat wij eten, maar de pittige sambal is gewoon geen goed idee omdat ze vaak eten in haar oog smeert. Maarja leg dat maar eens uit aan een eigenwijze dreumes. kortom het beheerst ons hele tafelmoment.

Ik raak geïrriteerd want aan het einde van de dag ben ik minder geduldig en heb moeite tot koken gedaan. Mijn oudste dochter gaat zich ook minder leuk gedragen omdat ze niet zo goed er tegen kan en ook aandacht wilt. Niemand komt rustig aan eten toe en het is een waar strijdtoneel, en dat is absoluut niet de bedoeling. En langzaam begon de gedachte van avondeten zonder kind weer bij me te groeien.

Testdagen Avondeten Zonder Kind

avondeten zonder kind

Als dingen niet gezellig verlopen in mijn gezin ga ik altijd zoeken naar oplossingen. Zo doe ik dat in mijn werk als pedagogisch medewerker, maar zo sta ik ook in het leven. Accepteren als het niet anders kan, maar vaak dingen echt wel anders en beter. Chris en ik begonnen met 2 keer per week te eten nadat de kinderen beide op bed lagen. Dit was op zich prima maar de dagen dat de jongste mee-at waren nog steeds niet leuk. Ook merkten we dat onze oudste dochter eigenlijk iets te vroeg in bed lag, slechter at en een beetje knorrig werd.

Tijd voor nog een test. Afgelopen weekend heb ik besloten om te gaan avondeten zonder kind. Ons jongste kind. Vaak stort ze al in om 17:15/17:30 en heeft ze honger. In alle rust gaat ze nu alleen eten met mij of de vader. Daarna mag ze nog even spelen, douchen en naar bed rond 18:30/19:00. Vervolgens gaan wij dan aan tafel eten met onze oudste dochter. Wat een wereld van verschil! Het is gezellig, we eten goed en ze is een stuk rustiger. na eten nog even spelen, douchen en ook hop naar bed.

eigenwijze dreumes

De jongste wordt niet wakker, eet en slaapt op het moment dat bij haar goed past. En wij eten weer in rust en hebben meer tijd voor onze oudste dochter, die vervolgens ook niet veel later dan normaal in bed ligt. Leuke bijkomstigheid is dat ze zich echt groot voelt nu en heel goed meehelpt en zonder mopperen gaat slapen. Ik zeg testdagen geslaagd en op naar een fijne eetperiode voor iedereen. Totdat Gwen wat groter weer is en in een volgende fase komt. Meestal als je aan een fase gewend bent, dan is het weer voorbij.

We shall see, maar voor nu is dit onze manier die voor elk gezinslid werkt. En is dit de reden waarom wij avondeten zonder kind.

Hoe gaat dit bij jou thuis?

Latest posts by Selena (see all)
Delen is enorm lief

Selena

Hoi ik ben Selena en met veel liefde deel ik mijn blogs en recepten op Good Mood Mama. Mijn digitale thuis vol happy vibes voor een good mood. Ik ben een mama van 2 meiden, werk met kinderen en heb 1001 interesses. Ik noem mezelf bewust omdat ik nadenk over alle keuzes die ik maak. Dat betekend soms wel en soms ergens niet ergens voor kiezen. Leuk om nu onderdeel te zijn als gastblogger hier.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Post comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.