Samen delen, samen spelen

Iets waar veel kinderen (en volwassenen) moeite mee hebben. Onze dochter heeft het soms extra moeilijk, want haar mama is gastouder en heeft voor haar werk extra kindjes over de vloer. Die HAAR speelgoed heel erg leuk vinden. HAAR speelgoed want ja zo ziet zij dat nu eenmaal. Logisch want het staat in HAAR huis en zij kan er ELKE dag mee spelen.

speelgoed

Dat mama het meeste heeft gekocht voor de gastkindjes, nee dat snapt ze nog niet. Daar is ze met haar 2 jaar ook nog te jong voor.

Dat je samen kunt spelen en het speelgoed deelt en dat dat veel gezelliger is, nee dat snapt ze ook nog niet helemaal. Soms gaat dat gepaard met heuse driftbuien.

Gelukkig weet ik dat dit erbij hoort, bij het groter worden, voor jezelf opkomen, je mening vormen en bij de woordenschat. “wil ik niet” hoor ik, en “MIJN blokken, MIJN tas, MIJN pop”

Ach kinderen zijn heerlijk. Die ontwikkeling vind ik het mooiste om mee te maken en dat je daar als werkende thuisblijfmama extra veel van meekrijgt is helemaal mooi mee genomen.

Zelfs grote kinderen vinden het soms nog moeilijk om te delen of samen te spelen, laat staan die hele grote kinderen, de volwassenen.

Een glimlach delen, elkaar begroeten op straat (de stoep die je deelt), elkaar laten invoegen op de snelweg ( de snelweg die je deelt), op je beurt wachten in de rij bij de winkel, elkaar uit laten spreken. Wij volwassenen zijn soms ook echte 2jarige peuterpubers die het heel moeilijk vinden om samen te delen en samen te spelen.

Eerlijk is eerlijk zelf heb ik ook soms moeite met geduld. Dat kan ook niet anders met ADHD, mensen zijn voor mij vaak te langzaam met praten want ik weet vaak al hoe de zin gaat eindigen of waar de clou van het verhaal naar toe gaat. En vooral als je iemand tegenover je hebt zitten die hele verhalen vertelt die je niet interessant vindt en waar je gewoon niet tussen komt. Maar ik probeer dan altijd maar te bedenken dat die persoon ook gewoon even zijn/haar verhaal kwijt wil.

Geduld dat is eigenlijk het toverwoord!

Nu is het A zijn beurt om te spelen met de blokken, zo meteen is het jouw beurt weer. Even wachten! En anders ga je samen met de blokken spelen. Dat is ook heel leuk!

Keuzes maken dus..

Ga ik geduld hebben zodat ik alleen met de blokken kan spelen, of ga ik samen spelen zodat ik meteen met de blokken kan spelen.

Inmiddels heeft dochterlief het door. Zodra ik ook maar het woord “BEURT” gebruik, is ze stil en wacht ze rustig af. En het wordt ook al tegen ons gebruikt. “Papa Mama niet praten, Line beurt! “

Groot worden is moeilijk en leuk tegelijk.. vind je niet!?!

Facebook Comments

ellen

Hoi Ik ben Ellen eigenaar van MamaScrapelle. Ik ben behoorlijk creatief en dol op prentenboeken en op stap gaan met mijn man en 6 jarige dochter!