Het leed dat steenpuist heet

De afgelopen 2 weken heb ik pijn. Een grote steenpuist op mijn buik. En dat doet auw kan ik je zeggen. Ik heb even getwijfeld of ik hier een blog over wilde schrijven. Het is nou eenmaal niet een heel smakelijk verhaal. Dus je kunt nu nog stoppen met lezen. Maar misschien heb je er ook wat aan. Of herken je mijn verhaal omdat je zelf ook wel eens een steenpuist hebt gehad. Ik heb bewust geen foto’s bijgevoegd, ik denk niet dat jullie daar heel blij van worden. Hier mijn verhaal over mijn eerste steenpuist.

Het begin

Het begon allemaal op een vrijdag met een pijnlijke rode plek links op mijn onderbuik. De huid zag er wat geïrriteerd uit en ik dacht dat ik verkeerde ondergoed aan had gehad met salsadansen de avond tevoren. De volgende dag begon de plek een bultigs iets te worden en ik besloot met trekzalf aan de slag te gaan. Ik denk er moet wat uit en des te sneller hoe beter. Na 2 dagen smeren merkte ik dat ik een enorme bult aan het krijgen was en bezorgd maakte ik een foto en vroeg mijn nichtje ( apothekersassistente, schoonheidsspecialist en kraamverzorgster) een Whatsapp met help wat moet ik doen. DIRECT stoppen met de trekzalf dat is niet goed bij een steenpuist! Gaasjes op doen en vooral eraf blijven. Ok makkelijker gezegd dan gedaan. Zelfs mijn kleding deed pijn en mijn hele huid was rood en stond gespannen van de enorme bult die ondertussen gegroeid was.

De opluchting

Wat was ik opgelucht toen dinsdagochtend de huid gesprongen was en er vocht/pus uit de bult liep. De instructies waren streng. Je blijft van de pukkel af, en gaat niet proberen uit te knijpen. Dan kan de pus de verkeerde kant uitschieten en krijg je een bloedvergiftiging en ben je nog verder van huis. Ok ok..

Ik sliep al nachten slecht van de pijn en hoopte nu snel van de pijn en ellende af te zijn. Niks was minder waar. Dagen ben ik in de weer geweest met gaasjes verschonen, gaasjes vast tapen en 2 keer per dag de wond schoonmaken onder de douche. Ik was blij dat mijn man die dagen veel thuis was zodat ik tussendoor snel naar boven kon om de wond te verschonen, een heel proces want een steenpuist is zeer besmettelijk dus ik kon niet even snel snel, maar moest hygiënisch te werk gaan! Altijd natuurlijk als je een wond hebt, maar op de een of andere manier stond ik mijn handen te boenen alsof ik een OK in moest lopen voor een operatie.

Weg opluchting

Wat eerst een klein gaatje was, werd met de dag een groter gat in mijn buik waar maar spul uit bleef lopen. In het weekend zaten wij bij mijn schoonouders en die zondag werd ik wakker met een koortsig gevoel. Ik controleerde de wond en er was gebeurd waar ik al bang voor was. De wond was echt ontstoken nu. Dus de Huisartsenpost in Enschede gebeld en ik kon bijna direct terecht. Daar kreeg ik tot 3 keer toe een compliment dat ik het al die tijd zelf goed had weten schoon te houden en netjes had behandeld. Ruim de helft van de Nederlanders was al 3 keer bij de huisarts geweest. Het was ook echt een grote wond ( 2 euro muntstuk gat) en ze maakte hem snel schoon. Eerst merkte ik er niks van omdat ze dood weefsel weg haalde, tot ze bij de laatste restjes kwam toen deelde ik toch even uit reflex een kleine tik uit. AUW!! Ik had een heus kratergat in mijn buik. Nou dat zal weer een mooi litteken worden. Kan mooi bij mijn verzameling.

Ik kreeg een kuurtje voorgeschreven en moest bij de apotheek gelijk ook even wat Betadine gaasjes meenemen en een soort grote pleisters met gaas erin zodat de wond mooi afgesloten was.

Herstel

Na een paar dagen merkte ik dat het kratergebied minder diep werd en dat de huid rondom niet meer rood was. Ook de wondgrootte zelf werd langzaamaan kleiner.

Op donderdag moest ik voor controle naar mijn eigen huisarts, wat de assistente werd. Zij had nog niet eerder zo’n grote steenpuist wond gezien en vroeg zelfs waarom het niet gehecht was geweest. Uh ja geen idee het bloedde niet? Ik mocht stoppen met de Betadine gaasjes en nu over op de paraffine gaasjes. Omdat mijn huid rondom de wond enorm geïrriteerd was van alle hansaplast tape ( de huidvriendelijke variant nog wel) kreeg ik ook wat vierkante plakpleisters mee om over het gaas heen te plakken. Elke avond een uur luchten en bij twijfel weer terugkomen.

Wachten en wachten

Nu wordt het wachten en wachten tot de wond helemaal dicht is. De huisarts heeft mij al gewaarschuwd dat dit nog weken kan duren. De wond is al minder gevoelig en de huid eromheen jeukt als een gek. Alles was flink geirriteerd door de tape en pleisters die er meerdere keren per dag afgetrokken werd. Ik heb al wat bio oil gebruikt af en toe om mijn huid even een opkikker te geven, maar omdat mijn huid daar ook weer heel vet van wordt blijven de nieuwe pleisters weer niet goed zitten dus echt heel goed verzorgen lukt nog niet.

Kleren kan ik weer redelijk verdragen en ook kan ik weer op mijn zij en buik slapen. Maar een kind die per ongeluk er tegen aan stoot kan nog erg pijnlijk zijn. Ik ben dan ook erg benieuwd hoe lang het duurt voor de huid helemaal gesloten is.

Heb jij ook wel eens een steenpuist gehad?

Facebook Comments

ellen

Hoi Ik ben Ellen eigenaar van MamaScrapelle. Ik ben behoorlijk creatief en dol op prentenboeken en op stap gaan met mijn man en 6 jarige dochter!