Valkuilen bij Burn-out een weg met vallen en opstaan

Al eerder schreef ik over mijn Burn-out en op social media deel ik hier ook regelmatig over. Het goede nieuws is dat ik eindelijk aan het re-integreren ben. Na 4 maanden thuis zitten, uitrusten en heel veel leren over mijzelf was ik daar ook echt wel aan toe. Ik ben er nog niet hoor en elke dag kan vermoeiend zijn, maar ik ben blij dat ik weer dingen kan ondernemen. En ja dat dingen ondernemen zorgde voor inspiratie voor een blog over valkuilen bij Burn-out. Wellicht herkenbaar, wellicht lachwekkend, en misschien kan de inhoud van deze blog ook shockerend zijn.

valkuilen bij Burn-out
Afbeelding van Engin Akyurt via Pixabay

Valkuilen bij Burn-out

Bijna alle woorden met het ‘te’ ervoor zijn niet handig. Behalve het woord tevreden dan natuurlijk want dat is weer een hele goede! Mensen die in een Burn-out zitten hebben moeite met het doseren van ‘te’ Je bent bijvoorbeeld te perfectionistisch, hebt te veel verantwoordelijkheidsgevoel, houdt teveel ballen in de lucht of loopt te hard van stapel.

Te ontspannen

Een van de eerste valkuilen bij Burn-out kan zijn dat je te veel aan het ontspannen bent. De hele dag op de bank zitten Netflixen is ook niet goed, maar wel lekker soms. Of de hele dag verzonken zitten in een goed boek, al is hij zo spannend dat je gewoon moet weten hoe het afloopt. Uren achter elkaar diamond painting, daar krijg je flinke nekpijn van kan ik je vertellen. Natuurlijk zijn er altijd uitzonderingen maar elke dag niets anders doen dan deze dingen nee dan ben je niet meer alleen aan het ontspannen, maar misschien ook aan het weglopen van je gevoel. En hoe fijn en veilig en hard nodig dat ook de eerste weken kan zijn, het altijd doen is niet goed.

Overigens is het mij nog geen enkele dag gelukt om de hele dag 1 ding te doen. Op een gegeven moment dansen de letters over de pagina, zien alle kleine symbolen van het diamond painten het er hetzelfde uit of blijft Netflix aan je vragen of je er nog wel bent.

Verslaafd aan Animal Crossing

Laat ik eerlijk zijn. Ik raakte al snel verslaafd aan Animal Crossing. Waar ik eerst af en toe wat voor mijn dochter op haar eiland mocht doen, al snel pikte ik haar hele Nintendo Switch gewoon in. Ben zelfs opnieuw begonnen op haar eiland om het helemaal anders te doen. In het begin vond dochterlief dat prima en vooral handig. Mama deed allemaal klusjes die zij niet wilde, zoals zwemmen in de zee. Misschien dat te ontspannen bezig zijn ook wel een valkuil bij Burn-out is. Ik ging helemaal op in mijn fantasie wereld. Het maakte niet uit als ik wat verkeerd deed, niemand die er last van had in die virtuele wereld. Had ik alleen maar zin om te vissen, dan kon ik dat gewoon doen. Of de kledingwinkel leeg kopen zonder dat het pijn deed in mijn echte portemonnee.. Want ja in het begin kocht ik van alles in de echte wereld. Comfort shopping ofzo.

Dat mijn dochter er op een gegeven moment wel klaar mee was snapte ik volkomen. Dus er zat niks anders op dan mijn eigen Switch Lite te kopen met Animal Crossing. P.s. ben jij ook verslaafd aan Animal Crossing, er zijn hele goede facebookgroepen waar je veel aan kunt hebben.. stuur mij maar een berichtje als je meer wil weten!

Een voordeel.. nu kan ze samen met een vriendin Animal Crossing spelen en op elkaars eiland verstoppertje spelen.

Opruimen – valkuilen bij Burn-out ?

Ik weet nog dat ik op een gegeven moment dacht.. ohw dus deze burn-out gaat lang duren. Mhmz nou misschien heb ik dan wel de tijd om de hele zolder op te gaan ruimen en 8 jaar foto’s van dochterlief uit te zoeken. Hoe ontspannen ik dacht over het hele herstelproces, dat was toen behoorlijk naief haha. Ja ik ben 1 keer op zolder geweest om de kinderkleding ervan af te halen om te doneren bij de pleegzorgbank. 20 minuten werk en 3 uur bijkomen. En foto’s uitzoeken betekent uren werken achter de laptop. Nope.. Ik denk serieus dat als ik volledig hersteld ben ik eerst toe ben aan een paar weken vakantie.

valkuilen bij Burn-out
Afbeelding van Free-Photos via Pixabay

Te hoge verwachtingen – valkuilen bij Burn-out

Waar ik vroeger nooit een agenda of lijstjes nodig had, zo leefde ik erop in het begin van mijn Burn-out. Ik vergat alles ja ook welke dag het was. Dat zorgde weer voor stress omdat ik dan lastminute nog snel een gymtas bij elkaar moest rapen bijvoorbeeld. Ik begon met een bullet journal en schreef braaf bij elke dag op wat er die dag echt moest gebeuren. Zoals dochterlief naar de schooltuinen of vioolles brengen. Maar ook dingen die ik zelf wilde doen.

Ik wilde bijvoorbeeld af en toe blogs inplannen dat het blogteam zo fijn had geschreven. Of elke dag een ommetje, via die app die ik na 1 maand alweer van mijn telefoon gooide. Een van de valkuilen bij Burn-out is dat je verwachtingen te hoog zijn. Je wil te snel beter worden, je wil teveel doen. Voelt je schuldig omdat je thuis zit en niet je collega’s in drukke tijden helpt. Alsof je aan het spijbelen bent en lekker je eigen ding aan het doen bent.

Pff nou echt niet. Ik baalde constant als een stekker als ik weer geen energie had gehad om simpelweg mijn laptop open te doen en te zorgen dat er snel een blog online kwam. Of als ik weer geen energie had gehad om even een korte wandeling te maken anders dan dochterlief naar school te brengen of op te halen.

lui?

Ik verkoos de auto boven mijn fiets en baalde van mezelf dat ik zo lui was. Ja echt lui want zelfs naar de keuken lopen voor een vers glas water was soms al teveel moeite. Natuurlijk ben je niet echt lui, maar is je vuurtje gewoon helemaal op.

Die negatieve spiraal waar je inzit, die achtbaan die je door een wervelwind heen voert. Je leven wordt geleefd en je hebt het gevoel er zelf helemaal geen controle over te hebben. Soms was ik gewoon van onmacht aan het huilen omdat het allemaal niet ging zoals ik wilde dat het ging. Die lijstjes maken hadden geen zin, want het lukte me toch niet wat ik hoopte dat kon. Al die teleurstellingen in mijzelf waren zeer vermoeiend. Daar hield ik dus maar snel mee op.

valkuilen bij burn-out

Leven in het nu

Door mijn coaches leerde ik te leven in het nu. Iets wat best lastig is als je steeds in de valkuilen van Burn-out schiet en teleurgesteld bent in jezelf. Het is wat het is , kreeg ik steeds te horen. Wees blij met wat je wel lukt en geniet daar intens van. Morgen is er weer een dag om het te proberen en anders een dag later weer.

Lijstjes kun je maken zodat je niks vergeet, maar zet er geen deadline op. Geen datum waarop het gebeurd moet zijn. Ja ook ik heb de afgelopen maanden aanmaningen moeten betalen omdat die rekeningen maar bleven liggen, ergens op tafel of in een kastje achter gesloten deuren. Schaam ik mij ervoor? In het begin wel, nu denk ik alleen maar, het is gebeurd jammer. Maar het is niet het ergste dat er kon gebeuren.

Op vakantie gingen we met twee auto’s. Ik vond het super lastig om klein in te pakken, na te denken wat we echt nodig zouden hebben en wat ook thuis kon blijven. Ik schaamde mij er eerst voor dat ik met twee auto’s wilde gaan. Maar ook hier hielp mijn coach mij in te zien dat ik dat los moest laten. Dit was wat ik nu nodig had. Door lief te zijn voor mijzelf hield ik energie over om ook lief te zijn voor anderen. Aan speelgoed, leesvoer en knutselspullen geen gebrek op vakantie dus haha.

wandelen bij Burn-out
Afbeelding van Pexels via Pixabay

Valkuilen bij Burn-out – Te sportief

Ik was heel blij dat ik een wandelcoach had gevonden waar ik een flinke wandeling mee maakte en die mij motiveerde om elke dag even te wandelen. Anders dan de ommetjes app waarbij je wandeling past telt bij 20 minuten, is het bij een Burn-out soms al genoeg om een rondje om je blok te wandelen. Of gewoon even in huis een paar keer de trap op en neer. In het begin heb je echt zo weinig energie dat het soms al teveel is om naar de kraan te lopen voor een nieuw glas water waar je dan even later van baalt dat je door dat glas water weer moet opstaan om naar het toilet te gaan. De hoeveelheid energie dat dat allemaal kost is ongelooflijk. Ik wist echt niet dat mensen zich zo kunnen voelen als je volledig opgebrand bent.

Een valkuil bij Burn-out waar ik zelf onlangs tegenaan liep is dat je als je weer energie gaat krijgen je te sportief wil zijn. Zo zat ik vorige week twee dagen twee keer 40 minuten op de fiets, ging ik zwemmen en had ik eigenlijk ook nog yoga willen doen. Ohw ja en dan vergeet ik nog even een heftige ademsessie waarbij je lichaam verkrampt en trilt en dat voelt als topsport. Ik was kapot! en had overal spierpijn. Ik had zin om de hele dag op de bank niks te doen. Dat deed ik deze week anders!

Vind je balans!

Te veel te snel willen een van de grootste valkuilen bij burn-out

Doordat ik zo’n groot verantwoordelijkheidsgevoel heb, en een tikkeltje perfectionistisch is er nog een belangrijke valkuil bij Burn-out. Te veel te snel willen. En dan bedoel ik ook het opbouwen van werkzaamheden en andere dingen doen. Zat ik twee maanden geleden nog nauwelijks achter de laptop zo zit ik nu bijna elke dag wel 2 a 3 uurtjes. Deels omdat ik gewoon weer dingen wil doen, en mij toch ook wel een beetje verantwoordelijk voel voor de blogs natuurlijk. Over deze blog bijvoorbeeld heb ik 4 dagen gedaan, waar ik het vroeger in 1 keer tikte. Niet 4 hele dagen hoor, maar om maar aan te geven dat het allemaal nog niet zo soepel gaat als het vroeger ging.

Maar het allerbelangrijkste is dat ik het doe omdat ik het zelf wil! Iets doen vanuit je zelf is heel erg belangrijk ten opzichte van doen vanuit de druk van bijvoorbeeld je werkgever of arboarts. Die willen soms dat je te snel weer aan het werk gaat, waar jij het gevoel kan hebben hier nog helemaal niet klaar voor te zijn. Misschien besef je je wel dat het werk wat je misschien al 20 jaar deed, helemaal niet meer bij je past. Dat is ook ok, ga hierover in gesprek met je arboarts en werkgever. Er zijn zoveel mogelijkheden als je zelf maar eerlijk en oprecht bent en het bespreekbaar maakt.

Het komt wel goed schatje

Gelukkig is dat bij mij niet het geval. Ik bof enorm met een hele fijne werkgever die gelooft in een langdurig herstel in plaats van mij snel weer voor de klas te zetten. Ze heeft altijd een luisterend oor als ik ergens mee zit en mag en kan aangeven hoe het gaat. Kijk ik ben er natuurlijk nog niet, maar door het vertrouwen en het gevoel gesteund te worden krijg ik zelf ook vertrouwen in het herstelproces. Van mijzelf weet ik dat ik eerder te snel dan te langzaam ga, iets met ADHD en initiatief nemen. Het komt wel goed schatje

believe
Foto door Andy Montes de Oca op Unsplash

Valkuilen bij Burn-out bij het opbouwen

De eerste maanden dat ik thuis zat deed ik bijna niks. Niet als valkuil bij Burn-out in teveel ontspannen, maar gewoon geen sociale afspraken. Er kwam wel eens iemand gezellig langs voor een kopje thee en een lief cadeautje brengen. Of vrienden die boodschappen deden en bij ons gingen koken zodat ik kon genieten van gezelschap zonder al teveel energie. Mijn schoonouders hielpen bij de tuin zomerklaar maken, en veel spannends was er verder gewoon niet in mijn leven. Maar ja toen kwam de periode dat ik weer energie begon te krijgen. Of gewoon ook ergens bij wilde horen.

In 1 week tijd wilde ik heel graag naar een picknick met mijn stamgroep van de opleiding, ik wilde naar de teamborrel met een BBQ en ik wilde naar een kleinschalig blogevent. Maar waarom wilde ik dat eigenlijk? Wilde ik mijzelf bewijzen? Wilde ik persé ergens bijhoren? Denken dat ik minder waard was als ik voor mijzelf koos? Uiteindelijk ging ik nergens naar toe. Ik was er helemaal van ontdaan dat je in je hoofd zoveel wil en denkt te kunnen maar in feite lichamelijk het helemaal niet aan te kunnen. Natuurlijk hoef ik mij niet te bewijzen om ergens bij te horen. Mensen weten wie ik normaal ben, wat een bonk positiviteit en energie er normaal van mij af stroomt. Maar de oude ik liep er op leeg, en door de burn-out moet je hier wel beter mee leren omgaan. Doseren, balans, ademen!

Luisteren naar je gevoel

Het goede nieuws is dat het me nu bijna altijd goed lukt om naar mijn gevoel te luisteren. Hoe voel ik mij? Voel ik me gejaagd? Overprikkeld? Hoe is mijn ademhaling? Zit ik nog in een goede buikademhaling. Hoe is mijn nek? Gespannen of ontspannen?
Leren luisteren naar je lichaam en de signalen van stress zijn zo belangrijk als je weer gaat opbouwen. Te veel te snel willen is een van de grootste valkuilen bij Burn-out. Check dus regelmatig even in bij je lichaam hoe het gaat. Een paar keer per dag 2 minuten mediteren is beter dan helemaal niet.

Als je 2 uur werkt, neem ook dan even tussendoor 10 minuten pauze om even thee te drinken. Die 2 uur voelen namelijk echt aan als 8 uur kan ik je vertellen. En ja die eerste keren nam ik geen pauze, maar dronk koud geworden thee. Je blijft leren als je maar goed luistert naar je lichaam.

Als het echt allemaal zo kut is maak er dan een einde aan, maar niet miepen dat je overspannen bent

Letterlijk geciteerd van M

Te goed luisteren naar andere mensen

Een van de andere valkuilen van Burn-out is het luisteren naar andere mensen. 1 rotte opmerking versus 99 fijne opmerkingen kan je hele mindset onderuit halen. Zoals ik aangaf wilde ik weer van alles, waar ik dat lichamelijk helemaal nog niet aan kon en geestelijk eigenlijk ook niet. Voor een kleinschalig blogevent had ik mij onder voorbehoud van de burn-out aangemeld. Ik begreep het helemaal als de organisatie liever iemand anders meenam die zeker zou kunnen en had daar ook alle begrip voor gehad. Door een technisch mankementje kwam mijn afmelding wat laat bij die mevrouw binnen. En ondanks mijn excuses en meedenken kreeg ik als dank een 5 minuten durende voice memo ingesproken op Whatsapp. Ze noemde het een ‘een hipheidsziekte van millenials‘ en vond dat ik anders maar een einde aan mijn leven moest maken.

Ik was in shock mensen en jij misschien nu ook wel nu je dit leest.

Blijf geloven in jezelf

Ik had natuurlijk naar haar kunnen luisteren, onder invloed van anti-depressiva, gevoelens en hormonen hadden mijn gedachten allerlei gekke kanten op kunnen gaan. Als een influencer had zij mij kunnen aanzetten tot het luisteren naar haar ideeën. Maar gelukkig heb ik dat niet gedaan, zo’n goede influencer is ze gelukkig niet. Dankzij mijn enorme vangnet van lieve mensen om mij heen wist ik dat hier een probleem bij haar ligt en niet bij mij.

Maar ook de meningen van mensen die vinden dat je niks doet heb ik van mij af moeten laten leren glijden. Uiteindelijk zijn er maar een paar mensen aan wie je verantwoording hoeft af te leggen. Jijzelf, je naasten en je werkgever. Ik heb nog nooit zo hard gewerkt als de afgelopen maanden. Gesprekken met mensen, jezelf blootstellen, mediteren, balans zoeken, jezelf kritische vragen stellen, constant inchecken bij je lichaam hoe het gaat, ademhalingsoefeningen, wandelen en ga zo maar door.

mediteren
Photo by Dingzeyu Li on Unsplash

Luisteren naar jezelf!

Het is namelijk heel goed om te praten met mensen, over je ervaringen en over je gevoelens. Het valt mij op dat als ik eerlijk benoem tegen mensen hoe ik me voel of dat ik herstellende ben van een burn-out, ik veel bijval krijg van mensen die het ook hebben gehad, maar er nooit eerder over hebben durven te praten. Dat ze zich schamen voor het feit dat ze overspannen zijn geweest of een burn-out hebben gehad. Je kunt ervaringen delen en afgezien van 1 ontzettend naar mens, heb ik heel veel mooie gesprekken gevoerd met andere mensen. Het kan dus een valkuil zijn om eerlijk te zijn tegen andere mensen, je weet op voorhand niet hoe mensen reageren. Maar reageren ze rot, stap dan niet in de valkuil!

Want zoals ik van de week een prachtige meditatie kreeg van Marjolein van Mindful minuutje:

Jij bent altijd waardevol. Niets kan dat schenden. En jouw waarde staat helemaal los van prestaties, behaalde doelen, teleurstellingen en dingen die niet lukken. ALTIJD waardevol 👑

Footer1
Delen is enorm lief

ellen

Hoi Ik ben Ellen eigenaar van MamaScrapelle. Ik sta voor de klas op een basisschool en hou van speelgoed testen, op stap gaan en creatieve dingen. Mijn dochter van 7 jaar test graag mee!

Share

4 Responses

  1. Heel herkenbaar Ellen, ik ben inmiddels weer begonnen aan mijn studie en volledig aan het werk. Terwijl ik er na 10 maanden burn-out eigenlijk nog helemaal niet 100% aan toe ben. Maar ja, de lat ligt alweer hoog. Gelukkig ben ik onder goede behandeling en helpen zij me verder mijn grenzen te verkennen en aan te geven!

    En over die zogenaamde influencer, want ik weet precies wie je bedoelt, hoef je je niet druk te maken. Dat is inderdaad haar probleem. Wat knap van je dat je dat kunt inzien! Erg sterk! Laten we zeggen dat ik met dezelfde persoon ook nogal een conflict heb gehad omdat het mij niet lukte alle ballen meer hoog te houden 😉

  2. Ellen wat heb je dit mooi opgeschreven. Een hoop mensen die ook met een burn-out te maken hebben, zullen hier veel aan hebben. Jij beschrijft waar zij zich, waarschijnlijk, voor schamen. En door dit te lezen zal die schaamte minder worden. Dus Ellen, chapeau! Ik vind je een kanjer. Hoe je bent omgegaan met je burn-out, hoe je om bent gegaan met influencer en hoe open je over alles bent. Nogmaals, jij bent een kanjer. xxx

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Post comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.