Duinenmars met een peuter in Kijkduin, Den Haag

Ieder jaar wordt begin april in Kijkduin de Duinenmars georganiseerd. Dit jaar voor de 68e keer. Men kan in een prachtige omgeving wandelen met de keuze uit 5, 10, 15, 25 en 40 km. Aan deelnemers met kinderwagens, rolstoelen en scootmobielen is ook gedacht. Zij kunnen zich inschrijven voor 5 of 10 km. Mijn zoontje en ik deden, net als vorig jaar, weer mee met een 5 km-route. Hieronder kun je meelezen in mijn belevenis over de duinenmars met een peuter.

duinenmars met een peuter

Wat doe ik hem aan?

Wat ik zélf aan zou trekken, daar had ik die ochtend niet zo goed over nagedacht. Zoals ik ook wel vaker van anderen hoor, denk je als moeder eigenlijk vaak alleen aan je kind. Achteraf besef ik me dat ik de hele tijd in een shirt met nét iets te korte mouwen heb rondgelopen en er totaal niet bij na heb gedacht wanneer ik voor de laatste keer mijn oksels had geschoren. Erg lang geleden zal dat niet geweest zijn, maar toch, “Wat doe ik hem áán?” vroeg ik me toch wel even af bij het terugkijken van de foto’s. Lekker… met die armen omhoog op de foto… ik kreeg er haast plaatsvervangende schaamte voor mezelf van, haha. Het bleek loos alarm gelukkig.

Maar goed. Wat doe ik mijn zoontje aan? Het beloofde mooi weer te worden. Een zonnige dag met temperaturen oplopend tot 19 graden volgens de nieuwslezer op de radio. Aan de kust voelt dat meestal koeler en in het weerbericht-per-uur zag ik in de ochtend 13 tot 15 graden staan. De duinenmars met een peuter lopen betekent stukken zelf lopen, maar ook nog stukken in de draagzak. Toch maar een winterjas aan dan dus nog (die uiteindelijk toch al gauw weer uit kon). Voor de rest een joggingpak waarin hij gemakkelijk beweegt met daaronder een romper met lange mouwen. En natuurlijk de schoenen waarmee hij het liefst gelijk (weg)rent als hij ze aanheeft.

duinenmars met een peuter

Wat neem ik mee naar de duinenmars met een peuter?

Schone luiers, verschoonmatje, billendoekjes en reserve kleding. Het gaat altijd standaard mee als we op stap gaan. Zijn kaplaarsjes pak ik ook maar in voor als we langs de zee komen? En natuurlijk zijn eten (een banaan, een doosje rozijntjes, twee boterhammen met pindakaas) en drinken (een rietjesbeker met water en een pakje houdbare melk) gaan in de rugzak. Oh en op het laatst doe ik er voor mezelf ook nog even een flesje water en wat boterhammen in. Ik probeerde wel wat ruimte over te laten om onze jassen er onderweg in te kunnen doen.

De inschrijving

De inschrijfkosten van de duinenmars worden voor de helft besteed aan bevorderingen van activiteiten voor Scouting Nederland in de provincie Zuid-Holland. De andere 50% gaat naar door het bestuur aan te wijzen charitatieve doeleinden.

Vorig jaar schreef ik ons ter plekke in. De inschrijfkosten zijn dan 1 euro duurder dan voor-inschrijvingen, maar doordat mijn zoontje in die tijd veel ziek was, kon ik toen pas op de dag zelf beslissen of we konden gaan naar de duinenmars. Het leek een lange rij waar we toen instonden, maar door het grote aantal vrijwilligers, waren wij snel aan de beurt om ons in te schrijven. Een vriendelijke man hielp ons en wilde toch nog veel van ons weten, vervolgens konden we bij een andere vrijwilliger de route ophalen.

Dit jaar schreef ik ons vooraf in, dat scheelde toch wat tijd. Het bleek zelfs tot een paar dagen van te voren nog te kunnen. De kosten waren 4 euro mét medaille of 3 euro zonder. Ik houd wel van beloningen en herinneringen, dus wij gingen natuurlijk voor die medaille! We kregen de route mee. En de knipkaart, die moesten we ergens onderweg laten knippen om die medaille ook echt in ontvangst te mogen nemen na de tocht.

De route kiezen

En toen was het tijd om de duinenmars met mijn peuter te lopen. Vorig jaar deden we de Ockenburgroute. Dat was toen de enige route die geschikt was voor mensen met kinderwagens voor zover ik weet. We liepen in mijn herinnering vooral een rondje rond een crematorium met een klein stukje door een park. Vandaar dat ik dit jaar de draagzak meenam in plaats van de kinderwagen. Ik wilde een mooiere route lopen. Dit jaar stond er trouwens ook een Duinenroute met een voor kinderwagens, rolstoelen en scootmobielen geschikte variant bij.

Uitkijken

Het pad door de duinen bleek vooral ook geschikt voor fietsers, wielrenners en verderop zelfs een vuilniswagen (op zondag?!). De duinenmars met een peuter lopen was dus nog even uitdagend af en toe. Toen ik even later op een ander pad mijn zoontje ongeschonden uit de draagzak haalde om hem zelf weer een stuk te laten lopen, hoorde ik aan het geroezemoes van de mensenstoet vóór ons dat er een soort opwinding ontstond. Al gauw zag ik waarom. Schotse Hooglanders! Ook al is het geen agressieve diersoort, ik pakte mijn rennende zoontje toch maar even op. Hij is gek op dieren, maar niet alle dieren op kinderen. 😉

Naast het uitkijken voor wilde fietsers en kuddes koeien, was er ook genoeg gelegenheid om uit te kijken over het prachtige landschap. Op de route stonden genoeg bankjes om af en toe even uit te rusten, maar ook zagen we veel picknickplaatsen net naast de route met een heel mooi uitzicht.

duinenmars met een peuter

Op naar het feest

Het laatste smalle pad zal volgens mij het enige verschil zijn geweest met de terugweg van de wandelwagen- en rolstoelvriendelijke route, hoewel het volgens mij ook met mijn robuuste kinderwagen wel te doen was geweest. Maar mijn zoontje in de draagzak op mijn rug, afgewisseld met zelf lopen, was voor ons ideaal om de duinenmars met peuter te kunnen lopen. “Ik kan zee zien! Kijk, mama, daaj!” en hij wees met zijn vingertje naar het water waar ook het geluid van de golven vandaan kwam. Fijn dat hij óók heeft genoten van al het moois wat we hebben gezien. Ook al zei hij onderweg regelmatig: “Wij saan naaj gowillllla toe. En bih.” Er stond op het pleintje waar de start en de finish was namelijk een heel groot springkussen met een gorilla, leuk voor de iets grotere kinderen. En bij het mobiele scoutingmuseum stond een beer. Voor de start vond hij het nog een beetje spannend, maar na afloop wilde “ik bih handje gese”. Verder was het een groot feest op het pleintje dat vol stond met lange picknicktafels. Er waren eenvoudige versnaperingen te verkrijgen en op de meeste momenten klonk er vrolijke muziek van verschillende fanfarecorpsen.

De datum voor volgend jaar is al bekend en ik heb bij 4 en 5 april 2020 de Duinenmars meteen in mijn agenda gezet! https://www.duinenmars.nl  De 69ste duinenmars al weer!

Facebook Comments
Delicia

Delicia

Ik ben Delicia, moeder van een vrolijk en sociaal jongetje van 2 jaar. Hij houdt van lezen en ik van schrijven en dat kunnen we mooi combineren bij Mama Scrapelle, waar ik met veel plezier gastblogger ben.
Delicia