Dochters, een marathon als bindingsmiddel

Als moeder van twee zonen, en zelf enig kind, heb ik geen idee wat het is om dochters te hebben. Natuurlijk zie ik de verschillen bij vriendinnen thuis, die wel meiden hebben. Ben ik dan jaloers? Nee, helemaal niet. Ik vind de dynamiek van jongens, en al dat testosteron gebeuren, heerlijk. Al heb ik natuurlijk ook zo mijn momenten, en zou ik ook wel eens een langer gesprek willen hebben dan drie woorden. Het gezegde dat je dochters voor het leven hebt en jongens kwijtraakt is denk ik niet voor iedereen hetzelfde. Je krijgt er op den duur ook weer partners bij. En het ligt aan de basis van je gezin of ze graag bij je terugkomen. Denk (hoop) ik altijd maar. Toen de film ‘Dochters voorbijkwam was ik toch wel heel erg nieuwsgierig of het gekozen onderwerp – namelijk rennen als laatste wens voor papa – zo erg zou verschillen wanneer je dat met jongens zou doen.

Hier gaat de film ‘Dochters’ over

Vera is vastbesloten om de bucketlist van haar overleden man verder af te werken en dus schrijft ze zichzelf en haar drie dochters in voor een marathon. Die staan alleen bepaald niet te springen van enthousiasme omdat ze alle drie druk zijn met hele andere dingen in hun leven. Wat begint als een fysieke uitdaging, wordt al snel een emotionele reis voor de vrouwen. Want volhouden en geloof in jezelf, brengen je dichterbij je doelen. En dat geldt niet alleen voor de wedstrijd.

De tweeëntwintigste film van Johan Nijenhuis

Regisseur Johan Nijenhuis doet bij iedereen wel een belletje rinkelen.  Met ‘Dochters’ heeft hij inmiddels zijn tweeëntwintigste speelfilm op zijn naam staan. Daarvoor had hij successen met bijvoorbeeld Verliefd op Ibiza, Rokjesdag en de Toscaanse bruiloft. Nijenhuis is te herkennen aan zijn bontgekleurde films, met veel bekende personages die altijd allemaal op zoek zijn naar een oplossing voor hun probleem. Ondertussen lopen ze elkaar danig in de weg, om elkaar uiteindelijk weer in een en-we-leven-nog-lang-en-gelukkig einde, terug te vinden. Tevens staat Johan Nijenhuis er ook om bekend dat, buiten enkele uitschieters (zoals hierboven vermeldt) de meeste van zijn films vermakelijke middenmoters zijn. En dat geldt ook voor de film ‘Dochters’.

De laatste wens op de bucketlist

Het onderwerp van de film ‘Dochters is zeer origineel, net als het begin. Vader Joop zien we, in de flitsende aanvang van de film, racen in een Ferrari tot springen uit een vliegtuig ineens doodgaan. Zijn vrouw, Vera, blijft achter met een urn en de laatste niet voldane wens op de bucketlist. Of de wensenlijst een knipoog is naar het idiote najagen of naar het daadwerkelijke idealiseren van een bucketlist blijft in het midden. Ik heb er zelf overigens helemaal niets mee. Wat volgt is het – te verwachten – gesprek met de dochters, die uiteraard allemaal hetzelfde excuus hebben om die marathon niet te gaan lopen. Namelijk hun eigen gecompliceerde leventje.

Actrice Anne-Mieke Ruyten speelt geweldig

So far so good. Echter wat er dan gebeurt, en vervolgens de gehele film een gedeelde factor blijft, is dat de personages totaal niet uit de verf lijken te komen. Het lijkt wel of ze allemaal gevraagd zijn voor de film en ze plichtmatig ja hebben gezegd. Behalve actrice Anne-Mieke Ruyten, die de rol van de weduwe Vera speelt. Zij is eindelijk weer eens te zien op het grote witte doek, en laat ook meteen zien hoe goed ze is.

Zo voorspelbaar en geen emoties

Het zijn niet alleen de personage die de stereotypetjes spelen. Het is ook het verhaal wat een te voorspelbaar scenario heeft. Als kijker weet je al direct hoe het allemaal gaat verlopen en zelfs de scènes met emoties kun je van tevoren zelf al invullen. En het is zo jammer want er zit zoveel potentie in dit verhaal. Als ik het vergelijk met de film ‘Schitterend ‘van regisseur Maurice Trouw, had de film ‘Dochters’ ook zo rijk aan emoties kunnen zijn. Maar helaas kiest Nijenhuis ervoor om elke keer, wanneer er een opening voor diepgang is, dat af te doen met een grap of over te gaan naar een andere scène.

Vermakelijke film, niet slecht

Specificaties film ‘Dochters’

Duur: 101 minuten | Genre: Komedie, Romantiek | Taal: Nederlands | Leeftijd: AL | Regisseur: Johan Nijenhuis | Cast: Abbey Hoes, Barbara Sloesen, Sanne Vogel, Anne-Mieke Ruyten, Edwin Jonker, Jan Kooijman, Sinan Eroglu | Uitvoerend filmmaatschappij Dutch FilmWorks

Klik hier voor nog meer reviews over films

• Kinderfilms 2025 in de bioscoop – van animatie tot familiefilm
• Films in de bioscoop – van filmhuis tot bioscoopknallers
• Films voor volwassenen in de bioscoop – een overzicht 2024