Met drie mannen in huis is er aan fysiek contact, in de goede zin van het woord, geen gebrek. Ze duwen en stoeien wat af. Alle dvd-delen van Rocky zijn hier versleten en zelf afgelopen weekend werd er nog een boksevenment op televisie bekeken. Naar menig judotraining en/of toernooi, en later, boksen, zijn ze door ons tot in den treuren naar toe gebracht. Sterke mannen zijn het ondertussen geworden, met een hele goede conditie. Niet te vergelijken met het ongelooflijke getrainde lijf van Dwayne Johnson. Gelukkig maar want daar komen weer heleboel andere dingen bij kijken. Dat is heel goed te zien en de film ‘The Smashing Machine’ waarin Johnson de hoofdrol speelt.
Hier gaat de film ‘The Smashing Machine’ over
Dwayne Johnson, ook wel bekend als ‘The Rock’ Johnson speelt MMA-legende Mark Kerr, een Amerikaanse mixed martial arts-vechter die wordt beschouwd als een van de grootste talenten in de geschiedenis van de sport. In de ring is hij onverslaanbaar, maar erbuiten strijdt hij tegen verslaving, innerlijke demonen en de druk van zijn succes. Ondertussen worstelt zijn vriendin Dawn, gespeeld door Emily Blunt, met haar plek in de chaotische wereld van de vechtsport en in het leven van Mark. De biopic ‘The Smashing Machine’ is gebaseerd op het inspirerende en waargebeurde verhaal van tweevoudig UFC-kampioen Kerr. Naast Dwayne Johnson is er een andere bijzondere hoofdrol weggelegd voor de Nederlandse MMA-beroemdheid Bas Rutten.
Een onverwachte goede rol van ‘The Rock’ in The Smashing Machine
In de film ‘The Smashing Machine’ zie je Dwayne Johnson zoals je hem zelden eerder zag. Deze keer gaat het niet om zijn fantastische body en uiterlijk. Hij laat zijn typische charisma en stoere bravoure achter zich en transformeert volledig in de getroebleerde MMA-legende Mark Kerr. De grime is zo ongelooflijk goed gedaan dat Johnson zelf er amper in te herkennen is. Ook het acteerwerk van Dwayne is onherkenbaar. Hij transformeert gewoon naar het gespeelde personage. Hij speelt Kerr niet als held, maar als een geknakte man, worstelend met een imago dat hij zelf niet begrijpt. Het is gedurfd acteerwerk, met subtiele emoties en tragiek. Subliem ingetogen uitgevoerd.
‘The Smashing Machine’ is geen standaard sportverhaal
Regisseur Benny Safdie, die voor het eerst een film maakt zonder zijn broer Josh Safdie, heeft geprobeerd geen standaard sportverhaal te vertellen. Hij wilde in de film ‘The Smashing Machine’ meer de nadruk leggen op de destructieve tol van pijn en verslaving, die er betaald moet worden voor de roem. Het verhaal is gebaseerd op de gelijknamige documentaire uit 2002. In de film wordt vooral de fysieke piek, maar meer nog de mentale afgrond uitgelicht. Pijnstillers, emotionele blokkades en een veeleisende relatie met zijn partner vormen het hart van deze anti-biopic. Geen grote triomfen, alleen het gevecht buiten de ring telt.
Meer docufilm dan een Hollywoodkraker
De gehele film ‘The Smashing Machine’ is gefilmd op 16mm, door dit korrelige beeld voelt het meer als een docufilm dan een echte Hollywoodfilm. Het is authentieker. Die stijlkeuze maakt de pijn beter voelbaar en schept afstand tussen kijker en de actie, wat juist versterkend werkt. De geluiden van de gevechten, het gekreun van lichamen, het ijzige stilzwijgen tussen scènes — het versterkt allemaal de spanning.
De film vergroot zware thema’s uit: Wat is mannelijkheid nog als je emotioneel breekt? Wat blijft erover van een vechter als hij niet meer vecht? Deze worden uitvergroot door scènes waarin Kerr worstelt met pijnmedicatie, zelfbeeld en intimiteit. Dit wordt met nuance gebracht -zoals wanneer hij zichzelf aankijkt in de spiegel, zonder zijn gebruikelijke lachende ‘masker’, is oprecht hartverscheurend.
Niet al wat blinkt is goud
Toch is niet alles wat blinkt goud. Verhaallijnen worden niet allemaal helemaal goed uitgewerkt en bij personages zoals bijvoorbeeld die van Kerrs vriendin krijgen onvoldoende diepte. Ook zijn er abrupte tijdsprongen die niet logisch zijn. Hierdoor lijkt de film ‘The Smashing Machine’ hier en daar wat stuurloos. De echte emotie wil, op een paar hele korte momenten na, ook niet echt beklijven.
Wie met deze film en topacteur Dwayne Johnson denkt een humorvolle actiefilm te gaan bekijken, komt bedrogen uit. De film is zwaar, traag en er is weinig actiespektakel. Een moedig risico, want dat maakt het moeilijk voor een breed publiek. Hier gaan echte sportliefhebbers naar toe. Maar sterker nog, wellicht wachten die wel tot het op een van de streamingsdiensten komt. En dat snap ik, het is geen echte bioscoopfilm.
Geen heldenverhaal, wel een prachtige biopic
‘The Smashing Machine’ is een gewaagde film, een biopic die de regels herschrijft en durft te kiezen voor de rauwe eerlijkheid. Dwayne Johnson levert zijn meest serieuze en kwetsbare acteerprestatie tot nu toe. Safdie toont lef als regisseur. Het is een film die blijft hangen. Geen heldenverhaal, maar een verhaal over breekbaarheid, zelfbedrog en de tol van roem. Niet perfect, maar wel memorabel.
Specificaties ‘The Smashing Machine
Duur: 124 minuten | Genre: Docufilm, Drama, Biografisch | Taal: Engels – Nederlands ondertiteld | Leeftijd: 12+ | Regisseur: Benny Safdie | Cast: Dwayne Johnson, Emily Blunt, Ryan Bader, Bas Rutten, Oleksandr Usyk | Uitvoerend filmmaatschappij: Searchers
Klik hier voor nog meer reviews over films
- Kinderfilms 2025 in de bioscoop – van animatie tot familiefilm
- Films in de bioscoop – van filmhuis tot bioscoopknallers
- Films voor volwassenen in de bioscoop – een overzicht 2024
