Rapito, een vreselijke ontvoering uit 1858 prachtig verfilmd

Ik zal me altijd blijven verbazen dat het geloof in plaats van mensen samenbrengt, juist vaak mensen tegen elkaar opzet. Alle geloven hebben het over respect en alle geloven hebben zo hun eigen manier om iemand of iets te eren. Hoe kan het dan zo zijn dat je iemand gaat veroordelen over het feit dat hij of zij niet geloofd wat jij gelooft? Hoe zit het dan met naastenliefde? Als iedereen toch gewoon mocht geloven in datgene wat het voor hem of haar het fijnst voelt zou er toch veel minder strijd/oorlog zijn. Hoe vaak komen er geen wantoestanden aan het licht via de media? En dat is maar een topje van de ijsberg. Daarover gaat ook de film ‘Rapito’. Gebaseerd op een waargebeurd verhaal uit 1858, waarbij de strijd om een jongen onlosmakelijk verbonden is met de Italiaanse eenwording.

Rapito
Vanaf 22 februari in de bioscoop

Hier gaat de film Rapito over

De film ‘Rapito’, geregisseerd door Marco Bellocchio, vertelt het waargebeurde verhaal van Edgardo Mortara.
1858, Italië. In de Joodse wijk van Bologna dringen soldaten van de Paus het huis van de familie Mortara binnen. Op bevel van de kardinaal moeten ze het zevenjarige Joodse jongetje, Edgardo, meenemen. Als baby schijnt hij namelijk in het geheim gedoopt te zijn geweest door het kindermeisje. Volgens de wetten van de Rooms Katholieken Kerk zou hij dus nu een katholieke opvoeding moeten krijgen. De ouders van Edgardo blijven in wanhoop achter maar proberen alles te doen wat in hun macht ligt om hun zoon terug te krijgen. Met brede steun vanuit de Joodse gemeenschap en zelfs daarbuiten krijgt de strijd van de familie Mortara ineens een politieke lading. Terwijl de Kerk en de Paus hun machtspositie langzaam zien afbrokkelen door een steeds luidere roep om een verenigd Italië, weigeren ze Edgardo terug te geven aan zijn familie.

Rapito
Edgardo wordt weggehaald bij zijn familie

Regisseur Marco

Marco Bellocchio, de regisseur van de film ‘Rapito’, is de zoon van een advocaat en een lerares. Hij studeerde filosofie maar besloot halverwege zijn studie over te stappen naar de filmacademie. Na het maken van een aantal korte film debuteerde hij in 1965 met zijn eerste film ‘I pugni in tasca’, Deze werd gefinancierd door familieleden. Het verhaal gaat over een uiterst getroebleerde familie. Met zijn, inmiddels voor hem zo bekende, bijtende en anarchistische kijk op het leven werd deze film een hit.

Marco Bellocchio behoorde vanaf toen meteen tot een van de beste regisseurs van Italië, en dat is altijd zo gebleven. Hij maakte daarna nog vele documentaires, korte films en speelfilm. Wat deze allemaal gemeen hebben is onophoudelijke zoektocht om de plaats van het individu in het hedendaagse Italië te begrijpen. Hij weerlegt in zijn films zijn diepgaande kritiek op instellingen zoals het leger, de politiek, het onderwijs, de staat, de kerk en het gezin. En toont historische kwesties uit verleden, zoals in de film ‘Rapito’, waarvan menigeen liever had gezien dat dat verborgen bleef.

Rapito

Geheel authentiek opgenomen

Het zal voor menig kijker een iets andere belevenis van film kijken zijn omdat de film ‘Rapito’ geheel in het Italiaans is, (wel Nederlands ondertiteld).Voor hier nog redelijk onbekend maar in Italië spelen ze in meerdere films. Vooral Barbara Ronchi is daar alom bekend. Maar het is juist de charme van deze film, dat het geheel in zijn oorspronkelijke Italiaanse taal opgenomen is.

Acteur
Acteur Barbara Ronchi

Ga deze prachtige film vooral zien

Voor diegene die van lezen houden kun je ook kiezen voor het boek dat geschreven is over deze geschiedenis: ‘The kidnapping of Edgardo Mortara*’ geschreven door David I. Kertzer. Maar ik zou het zeker aan raden om dit waargebeurde verhaal, wat in ‘Rapito’ zo prachtig verfilmd is, te gaan zien.

Rapito

Een film waar goed over te discussiëren valt

Zelfs voor de doorgewinterde film- en geschiedenisfanaten, zoals ik, is de film ‘Rapito even een doorbijtertje. Niet alleen vanwege het onderwerp maar sommige stukken hadden echt korter gekund. Ze voegen namelijk niets toe aan het daadwerkelijke verhaal. Kortere scènes hadden namelijk voor meer dynamiek gezorgd. Het is denk ik dan ook geen film die in de grote bekende bioscopen veel kijkers zal trekken, maar meer bezocht zal worden in de wat kleinere filmtheaters. Dat is prima want het is een film die zeker discussies oproept, want de strijd tussen religies is helaas nog steeds aan de orde van de dag. Ook heeft regisseur Marco Bellocchio heel goed weer weten te geven dat de vrijheid om te worden wie je daadwerkelijk bent, je al als kind al afgenomen kan worden. Zelf binnen het eigen gezin.

Rapito

Alles binnen het verhaal is van belang en heeft een doel

‘Rapito’ is een film die de menselijke verhoudingen heel goed heeft weten te vangen. Net als macht en overgave, strijd en apathie, weten en onwetendheid, liefde en eigenbelang, dogma’s en doctrines. Alles komt aan bod en heeft zijn plek binnen het verhaal weten te verkrijgen. Het laat je als kijker nadenken over de vraag of religie te maken heeft met naastenliefde of dat het draait om zelf verheerlijking en macht. Dit alles onder het toeziende oog van God waar je alles bij kunt weerleggen.
Het grote verschil tussen de religies wordt in mooie, soort van dubbele shots, kort na elkaar teruggebracht tot het feit dat er misschien toch wel meer overeenkomsten zijn dan beide zouden willen toegeven en hun lief is.

Rapito

De cast verdiend niets dan lof

Het geschil in de film ‘Rapito’ draait om Edgardo die door een onvrijwillige doop Rooms Katholiek geworden is. Deze rol wordt meesterlijk vertolkt door acteur Enea Sals. Eigenlijk verdient de gehele cast niets meer dan lof. Ook de rol van de vader van Edgardo, vertolkt door acteur Fausto Russi Alesi is subliem gedaan. Alle acteurs speelde natuurlijk en belangrijkste van alles; geloofwaardig. Her en der waren er wel wat stereotypes maar dat stoorde verder niet. Een andere hoofdrol was weggelegd voor steeds weer terugkerende symboliek.

Rapito

Kippenvel moment

Het is niet zo dat wanneer een film maar genoeg drama laat zien hij de kijker emotioneel weet te raken. Daar is echt veel meer voor nodig. Een goed verhaal, een goede cast, geloofwaardig en respect. Als al deze dingen samenkomen, zoals in de scène dat Edgardo het lijden van Jezus met een simpele handeling weet op te heffen, dan ontstaat er een kippenvel moment en weet je dat je emotioneel door de film geraakt bent. ‘Rapito’ is mooi en liefdevol gemaakt en geeft stof tot discussie en vraagt om nadenken. Met als hoofdvraag: ”Wil diegene die we willen redden, wel degelijk gered worden?”

Elke minuut van het bekijken waard

Ondanks dat de film ‘Rapito’ dus wel wat uithoudingsvermogen vraagt van de kijker is het een film die ik voor geen goud had willen missen. Daarnaast ben ik weer een stuk geschiedenis rijker geworden. Deze film is uiteindelijk elke minuut van het bekijken waard geweest.

Winactie

Gefeliciteerd Mariska

OPTIE 1

  • Reageer onder de social media post van de winactie met wie jij graag ‘Rapito’ wilt zien.
  • Delen is lief en vergeet ons dan niet te taggen. Anderen taggen en ons volgen is ook lief.

Optie 2

  • Reageer onder deze recensie met wie jij graag ‘Rapito’ wilt zien.

EXTRA

  • Volg MamaScrapelle op social media indien mogelijk. We zitten op InstagramFacebookTikTokYouTube en/ of Pinterest. Like daar ook de winactie van ‘Rapito’ voor een extra winkans
  • Delen van de winactie levert een extra winkans op. Tag MamaScrapelle als je dat doet.
  • Beide opties mag uiteraard ook.

Over ongeveer twee weken krijgen de winnaars van de vrijkaarten voor ‘Rapito’ een bericht via de mail of pb.

Details over de film RAPITO

  • Releasedatum : vanaf 22 februari 2024 in de Nederlandse bioscopen
  • Speelduur: 135 minuten
  • Taal: Italiaans, Nederlands ondertiteld
  • Classificatie: 12
  • Genre: Drama
  • Regie: Marco Bellacchio
  • Scenario: Marco Bellacchio & Susanne Nicchiarelli
  • Acteurs: Barbara Ronchi, Fabrizio Gifuni, Filippo Timi
footer-7
Noelle
Delen is enorm lief

Noelle

Hallo mijn naam is Noëlle en ik woon gezellig met man en onze twee zoons in Amsterdam. Ik ben een echte boekenwurm en deel daarover graag mijn mening. De recensies zijn terug te vinden op de sites van uitgeverijen, maar ook op mijn eigen blog www.deleestrein.blogspot.nl en op www.stoerleesvoer.nl Naast lezen hou ik van koken/bakken, wandelen, puzzelen, scrapbooking en haken. Het leuke is natuurlijk om elke keer weer nieuwe ideeën op te doen. Daarom zijn sites zoals MamaScrapelle met hun honderden tips en ideeën, voor alles en nog wat, zo geweldig. Leuk dat ik daar nu ook mijn steentje aan mag bijdragen.

5 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Bericht reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.