Als er een sport is waar ik niets mee heb is het wel de paardensport. Dressuur vind ik te saai, racen niet boeiend en van het onderdeel hockey te paard vind ik alleen de Engelse entourage leuk. In je prachtigste jurk, want het liefst waan ik me dan ook maar meteen terug de jaren ’30 in, graspollen aanstampen en champagne drinken. Waarom ik me dan toch inschreef voor de film ‘El Jockey’ is me dan ook een raadsel. Echter ben ik van wel van mening dat je af en toe ook uit je comfortzone moet stappen. Bij deze dus.
Hier gaat de film El Jockey over
‘El Jockey’ gaat over Remo Manfredini. Ooit was hij een legendarische jockey, maar door zelfdestructief gedrag kwam hij op het verkeerde pad terecht. Nu racet hij vooral om zijn torenhoge schulden af te kunnen lossen bij een criminele bende. Deze bende wordt geleid door de louche maffiabaas Sirena. Tijdens de belangrijkste race van zijn leven gaat het mis: Remo veroorzaakt een tragisch ongeluk waarbij een van de meest waardevolle paarden omkomt. Zelf raakt hij zwaargewond. Als hij in het ziekenhuis bijkomt, slaat hij op de vlucht. Met het verband nog om zijn hoofd neemt hij een nieuwe identiteit aan en zwerft door de straten van Buenos Aires, op de vlucht voor Sirena.
Een tragikomedie over roem, vervreemding en identiteit
Luis Ortega is een toonaangevende Argentijnse regisseur die bekend staat om zijn intense visuele en poëtische stijl. In 2018 brak hij door met de film ‘El ángel’. Deze werd geselecteerd voor het Filmfestival van Cannes en ingezonden voor de Oscars. Ook ‘El Jockey’ is hiervoor ingezonden. Met deze nieuwe film presenteert Ortega een tragikomedie die gaat over roem, vervreemding en identiteit. Hoofdrolspelers zijn Nahuel Pérez Biscayart, als ex-sportheld op zoek naar zichzelf, en Úrsula Corberó als zijn geliefde en concurrent. De film ging in première op het Filmfestival van Venetië.
Extreem en plat leedvermaak
Direct vanaf het begin wordt me al duidelijk dat dit een film is die moet gaan intrigeren door zijn esthetiek en visuele lef. Van het verhaal, met bijna alleen maar compleet bevroren scènes waarin slechts Remo beweegt, moet de film ‘El Jockey’ het namelijk niet hebben. Enerzijds zijn er de verstarde gezichten en verstilde decors, aan de andere kant dan weer groteske figuren en bizarre dansscènes. Alles is tot in het extreme, met vooral veel plat leedvermaak. Uiteraard zal hier een hele doelgroep wel van kunnen genieten, ik ben het in ieder geval niet.
Visueel experiment
Met de film ‘El Jockey’ heeft de regisseur een statement proberen te maken. Het is, althans dat denk ik, een visueel experiment. Niet iedereen zal het dan ook volledig begrijpen. Wellicht heeft diegene dan wel bewondering voor de manier waarop het gemaakt is. Deze vorm van film maken zie je de laatste tijd wel vaker. Voorheen ging je naar de bioscoop om vermaakt te worden. Nu is het af een toe een hersenkraker omdat ik me als kijker constant moet afvragen wat er nu bedoeld wordt. Wat niet wil zeggen dat een film slecht is, alleen de verwachting – en dit ligt meestal aan de aankondiging – is vaak zo anders dan wat er vertoond wordt.
Slordig van opzet
De film hangt en wurgt tussen de genres thriller, drama en komedie. Het is een constante reis van transformatie, maar mist de samenhang om er een kloppende geheel van te maken. Het verhaal van ‘El Jockey’ voelt als kunstmatig, en is slordig in zijn opzet. De muziek daarentegen is geheel passend en wel in stijl met het geheel. Doordat er op geen enkel moment wordt ingegaan op het karakter van de personages, is er ook geen emotionele diepgang in terug te vinden.
Is het een vorm van kunst?
Wanneer je als kijker houdt van kunstvorm op het witte doek, of fan bent van Tarentino- achtige films zal je je met de film ‘El Jockey’ best vermaken. Het is een film die je niet zomaar kijkt, maar die je moet ondergaan. Het stort je in een wereld waarin identiteit vloeibaar is. El Jockey kan zomaar veranderen van Remo is Lola. De film laat je hersens verrassen, shockeren en verstrooien. Je zult open moeten staan voor alle vormen van naaktheid en gender. Aan het einde van de film kun je jezelf dan afvragen, net als ik: was dit nu echt een vorm van kunst of een vormloze sculptuur?!
Kijk hier naar de trailer van El Jockey
Specificaties El Jockey
Duur: 96 minuten | Genre: Drama, Komedie, Thriller | Taal: Spaan – Nederlands ondertiteld | Leeftijd: 12 | Regisseur: Simon Curtis | Cast: Hugh Bonneville, Dominic West, Elizabeth McGovern, Michelle Dockery, Laura Carmichael, Jim Carter, Phyllis Logan, Robert James-Collier, Joanne Froggatt, Paul Giamatti, Joely Richardson, Alessandro Nivola, Simon Russell Beale, Arty Froushan | Uitvoerend filmmaatschappij Cherry Pickers
Klik hier voor nog meer reviews over films
- Kinderfilms 2025 in de bioscoop – van animatie tot familiefilm
- Films in de bioscoop – van filmhuis tot bioscoopknallers
- Films voor volwassenen in de bioscoop – een overzicht 2024
