Sommige films blijven je gewoon altijd bij. Voor mij is dat ‘Intouchables’, de film van Olivier Nakache en Éric Toledano. Het (waargebeurde) verhaal, het acteerwerk, de humor en ontroering, en vooral ook de muziek maken – elke keer als ik de film weer zie – een grote indruk op mij. Zo groot zelfs dat de titelsong van ‘Intouchables’ de ringtone op mijn telefoon is. Toen ik hoorde dat dit Franse regisseursduo met Juste une illusion naar de bioscoop komt, was ik onmiddellijk nieuwsgierig.
Hier gaat de film ‘Juste une illusion’ over
Het is 1985, The Cure en Imagination strijden tegen elkaar in de hitparade. Kohl en Mitterand doen dat op het wereldtoneel. De dan bijna dertienjarige Vincent, groeit op in een voorstad van Parijs. Daar verkeert niet alleen de wereldeconomie in een crisis, maar ook zijn gezin. Vader Yves is zijn baan kwijtgeraakt maar durft dat niet te vertellen. Moeder Sandrine verlangt, na jaren als secretaresse gewerkt te hebben, naar een baan met meer uitdaging. De spanningen monden geregeld uit in felle ruzies. Terwijl Vincent zijn plek probeert te vinden binnen een gezin dat uit elkaar groeit, beleeft hij buiten zijn eerste grote verliefdheid. Zo zie je in de film ‘Juste une illusion’ dat Vincent zijn eerste stappen richting volwassenheid zet.
De film is een ode aan de muziek, mode en radiospelletjes van de jaren ’80
Het verhaal van ‘Juste une illusion is deels geïnspireerd door persoonlijke herinneringen van regisseurs Nakache en Toledano. Het wordt, door de buitenlandse pers, omschreven als een warme, nostalgische ode aan de jaren tachtig. Muziek, mode en radiospelletjes brengen die periode heerlijk tot leven. Zo zijn de buitenlandse recensenten ook erg te spreken over het acteerwerk. Al hoor je hier en daar ook geluiden dat de film net te braaf is en niet de emotionele kracht weet te behalen van ‘Intouchables’. Dit maakt mij alleen maar nieuwsgieriger.
Kan de film ‘Juste une illusion’ bij mij dezelfde snaar raken als ‘Intouchables’?
De film ‘Juste une illusion’ is precies zo een film die je na afloop van het kijken een warm gevoel geeft. De regisseurs hebben duidelijk veel van hun eigen herinneringen en ervaringen in het verhaal verwerkt. Dat betekent dat het vooral voor de vijftigplus kijker ongetwijfeld heel wat herkenningsmomenten zal opleveren. Van de cassettebandjes tot de immens grote computers en videotheek.
Verwacht overigens geen tweede Intouchables. Zo succesvol en indrukwekkend als die film was, wordt ‘Juste une illusion’, wat mij betreft, niet Maar is de film leuk om naar te kijken? Absoluut!
Het is de sfeer van vroeger die het tot een succes maakt
Wat ik vooral prettig vond, is de ontspannen manier waarop het verhaal wordt verteld. Hier en daar is het misschien wat vlak en sommige ontwikkelingen zie je al van een verre aankomen, maar eigenlijk vond ik dat helemaal niet zo erg. De film ’Juste une illusion’ wil je vooral een nostalgisch gevoel bezorgen, en daarin slaagt hij wat mij betreft prima.
De manier van filmen draagt daar zeker aan bij. Ook de acteurs weten precies de juiste toon te vinden. Het spel voelt natuurlijk en de humor zorgt regelmatig voor een glimlach dan wel een schaterlach. Het zijn niet zozeer de grote verrassingen die deze film maken, maar juist de kleine herkenbare momenten. Het is de sfeer en de manier waarop herinneringen aan vroeger in het verhaal zijn verweven die ‘Juste une illusion’ tot een succes maken.
‘Juste une illusion’ is een leuke, ontspannen en nostalgische kijkervaring
Wellicht is dat uiteindelijk precies de charme van ‘Juste une illusion’. Het is geen film die je volledig overdondert of nog dagenlang bezighoudt, maar wel eentje waarbij je ontspannen achterover kunt zitten en gewoonweg van kunt genieten.
Voor mij is ‘Juste une illusion’ dan ook een heerlijke, luchtige film met een flinke dosis nostalgie. Niet te zwaar, niet te ingewikkeld maar vooral erg leuk om naar te kijken. Soms heb je helemaal geen film nodig die je wereld op zijn kop zet. Soms is het gewoon fijn om met een tevreden en vrolijk gevoel weer naar huis te gaan. En precies dat deed deze film met mij.
Win twee vrijkaarten voor de PREMIÈRE van ‘Juste une illusion”
Vanaf 24 september gaat ‘Juste une illusion’ in de Nederlandse bioscopen draaien, maar maar wij mogen, in samenwerking met filmmaatschappij Cinéart vrijkaarten weggeven, voor de feestelijke première. Deze vindt plaats in Cinema The Pulse in Amsterdam. De avond begint met een inloop om 19.15 uur en om 20.00 uur start de film. Nodig dus je man, vrouw, vriend of vriendin uit en strijk alvast je blouse, pantalon en of jurk. Hoe je kans maakt op deze exclusieve kaarten, lees je hieronder.
OPTIE 1
- Reageer onder de social media post van de winactie met wie jij graag ‘Juste une illusion’ wilt gaan zien.
- Delen is lief en vergeet ons dan niet te taggen. Anderen taggen en ons volgen is ook lief.
Optie 2
- Reageer onder deze recensie met wie jij graag de film wilt gaan zien.
- Volg MamaScrapelle op social media indien mogelijk. We zitten op Instagram, Facebook, TikTok, YouTube en/ of Pinterest. Like daar ook de winactie van ‘Juste une illusion’ voor een extra winkans
- Delen van de winactie levert een extra winkans op. Tag MamaScrapelle als je dat doet.
- Beide opties mag uiteraard ook.
De winnaar van de vrijkaarten voor de film ‘Juste un illusion’ krijgt een bericht via de mail.
Gefeliciteerd Tamara & Mike!
Kijk hier naar de trailer
Specificaties Juste une illusion
Duur: 115 minuten | Genre: Komedie, Drama | Taal: Frans – Nederlands ondertiteld | Leeftijd: AL | Regisseurs: Olivier Nakache, Eric Toledano | Cast: Camille Cottin, Louis Garrel, Pierre Lottin | Uitvoerend filmmaatschappij Cinéart
Lees ook deze blogs
Owwwwww, hoe leuk is dat! Een premiere 🙂 ik ga natuurlijk mijn vriendin vragen, die gaat heel graag mee naar deze film!
ja met mijn vriendin met wie ik in de jaren 80 opgroeide! Walk down memory lane!
met mijn vrouw, even een avondje uit!