Wat te doen bij een vroeggeboorte in je omgeving?

Ruim één van de zeven baby’s in Nederland wordt te vroeg geboren. Ook wel prematuur genoemd. Dat zijn dus jaarlijks ruim 11.000 prematuren. En wereldwijd is dit één op de tien. Deze te vroeg geboren baby’s liggen weken, soms zelfs maanden, in het ziekenhuis met een verhoogd risico op hersenbloedingen, hart- en longproblemen en infecties. Je kunt je misschien wel voorstellen dat de ouder(s) die het overkomt, andere dingen aan hun hoofd hebben dan beschuit met muisjes uitdelen. Wat kun je doen om de ouder(s) in je omgeving te helpen na een vroeggeboorte?

wat te doen bij een vroeggeboorte in je omgeving
Photo by Sharon McCutcheon on Unsplash

Vroeggeboorte in je omgeving

Je weet misschien niet zo goed hoe je ermee om kunt gaan als er iemand in je omgeving te maken krijgt met een vroeggeboorte. Doordat de kersverse ouders in een rollercoaster van emoties terecht komen, wil je ze misschien wel helpen in deze ingrijpende situatie. Maar wat kan je doen bij een vroeggeboorte in je omgeving?

Begrip voor de ouders

Ouders die met een vroeggeboorte te maken krijgen, ontwikkelen een overlevingsmechanisme waarbij ze zich uit noodzaak afsluiten voor de rest van de wereld. Want hun leven bestaat op dat moment alleen nog uit de couveuseafdeling in het ziekenhuis. En misschien in de omgeving heen en weer rijden, tussen het ziekenhuis waar de vroeggeboorte plaatsvond en een ander kind dat nog thuis is bijvoorbeeld. Voor jou kan het lijken alsof ze geen zin hebben in contact, maar de ouders moeten zich nu echt even helemaal richten op hun kind dat ziek is. Een klein kindje dat voor zijn leven vecht en zijn ouders daarbij hard nodig heeft. En wat er in de rest van de wereld gebeurt, dat telt dan eventjes niet meer mee.

Je eigen emoties

Natuulijk heb jij als nieuwe tante of vriendin ook emoties die hierbij loskomen. Of misschien roept het wel soortgelijke situaties bij je op die jij zelf hebt meegemaakt. Het is zeker belangrijk om die te delen, maar het is nu even niet zo handig om de ouders van het te vroeg geboren kindje daarmee te belasten. En daarmee spreek ik uit ervaring. Terwijl ik er alles aan deed om sterk te blijven voor mijn kind, kreeg ik uitgebreid in geuren en kleuren te horen hoe iemand haar te vroeg geboren babytje was overleden en hoe het kindje er toen bij lag. Hoe erg ik dat ook voor haar vond (en vind), ik had liever een luisterend oor gehad.

Wat kun je doen om te helpen bij een vroeggeboorte in je omgeving?

wat te doen bij een vroeggeboorte in je omgeving
Afbeelding van PublicDomainPictures via Pixabay 
  • Vooral een luisterend oor bieden dus, of een schouder om op uit te huilen.
  • Ondanks de stress en de angst, zijn ze natuurlijk wél ouders geworden. Dus ergens is er ook een gevoel van blijdschap. En dat mag natuurlijk gedeeld worden. Doe dat dan ook, maar hou opmerkingen als ‘Het komt vast allemaal goed’ liever voor je. Want dit weet je in veel gevallen namelijk niet. En ‘Geniet ervan’ vond ik ook zo’n dooddoener. Goed bedoeld natuurlijk, maar met die alarmpjes van de hartmonitor erbij, voelde dat niet erg gepast.
  • Laat de ouders regelmatig weten dat je aan ze denkt, door middel van een appje of iets. Sta er niet raar van te kijken als je daar geen, ofwel veel later pas een reactie op krijgt. De ouders hebben het druk genoeg maar weten zo wel dat er aan ze gedacht wordt en dat is fijn.
  • Vraag of wat ze nodig hebben uit de omgeving, zo kort na een vroeggeboorte komen ze nergens anders dan het ziekenhuis.
  • Versier het huis bij thuiskomst! Dat vond ik tenminste een hele mooie verrassing. Of dat er een keer voor me gekookt werd, heerlijk was dat. Anderen kunnen dit misschien beklemmend of onprettig vinden, maar je kent ze zelf het beste.

Er is nog veel meer wat je kunt betekenen voor ouders met een vroeggeboren kind

  • Besef dat bezoekjes niet altijd wenselijk zijn. Doordat een kindje na een vroeggeboorte erg vatbaar is, moet de omgeving gezond zijn. Mijn kraamtijd was een beetje te vergelijken met deze coronatijd eigenlijk. Ga vooral niet op bezoek als je verkouden bent, het RS-virus kan al dodelijk zijn voor zo’n kleintje. De ouders zullen je misschien ook niet zo snel hun kindje vast laten houden om die reden.
  • Zelf heb ik geen tijd gehad om geboortekaartjes uit te zoeken, dat wilde ik in mijn zwangerschapsverlof gaan doen, maar daar ben ik dus nooit aan toe gekomen. De kaartjes die ik spontaan opgestuurd kreeg met de felicitaties, waren meer dan welkom. Het leek ineens een stuk huiselijker in het ziekenhuis en deden me beseffen dat ik moeder was geworden. Doen dus als iemand in je omgeving te maken krijgt met een vroeggeboorte: een kaartje sturen om ze te feliciteren, met bijvoorbeeld een mooi gedichtje erop. Voorbeelden vind je hier
  • Ook zou je een cadeautje op kunnen sturen. Een boek over prematuren is bijvoorbeeld een mooi cadeau om later dingen uit deze stressvolle periode een plekje te kunnen geven. En een ander idee is kleding in maat 44 bijvoorbeeld. Ik was daar zelf heel erg blij mee in ieder geval, want zo’n maat koop je niet van te voren…
  • Wanneer je te maken hebt met een vroeggeboorte, zijn er een hoop kleine stapjes die voor ouders heel groot zijn. Er bestaan speciale mijlpaalkaarten voor prematuren. En stuur bij zo’n mijlpaal – bijvoorbeeld als het kindje van de sondevoeding af kan – een berichtje of een kaartje om te laten merken dat je deze stappen met ze meeviert!

17 november: Wereld Prematurendag

Tijdens Wereld Prematurendag wordt internationaal stilgestaan bij de grote impact die vroeggeboorte heeft en steken we ouders en familie een hart onder de riem. In veel ziekenhuizen vinden op deze dag activiteiten plaats. Aan de ouders waarvan hun kindje in het ziekenhuis verblijft worden op deze dag handgemaakte gelukspoppetjes uitgedeeld. Deze poppetjes werden door de vrijwilligers van Care4Neo met veel liefde in de afgelopen maanden gemaakt. Publieke gebouwen worden in deze week paars uitgelicht, want paars is de kleur die symbool staat voor vroeggeboorte.

Delicia
Delen is enorm lief

Delicia

Ik ben Delicia en in het dagelijks leven werk ik in de zorg. Sinds eind 2016 ben ik moeder van mijn zoontje. Op de dagen dat ik vrij ben, ben ik vaak samen met hem buiten te vinden. Bijvoorbeeld hardlopend naast mijn zoontje, want sinds deze zomer kan hij zonder zijwieltjes fietsen! In de avonduren maak ik, na het voorleesritueel bij mijn zoontje, graag tijd om te schrijven. Al een aantal jaar zit ik in het blogteam van StoerLeesVoer en MamaScrapelle. Ik schrijf niet alleen graag reviews van peuterboeken, maar ik vind het ook erg leuk om mijn visie en ervaringen te delen over gezondheid, interieur en (actieve) uitstapjes.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Post comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.