Hoe bereid ik mijn peuter voor op een kinderloop van 1 km?

In februari hadden we ons al ingeschreven voor de Golden Tenloop in Delft, die elk jaar op Hemelvaartsdag plaatsvindt. Het is voor hem de tweede keer sinds onze deelname aan de Bergse Plasloop (800 m) voor de CliniClowns in oktober, want de City Pier City (1 km) in maart ging niet door. Mijn zoontje gaat (met mij samen) meedoen aan de kinderloop van 1 km om 12 uur en daarnaast zou ik zelf een afstand van 5 km gaan hardlopen om 13:15. Vandaag besloot ik om dat laatste niet te gaan doen. Niet omdat ik te laat ben begonnen om het hardlopen weer op te pakken, maar mijn zoontje is herstellende van ziek zijn en ik vind het geen fijn idee dat hij donderdag zijn middagslaapje zal missen doordat mama zo nodig ook zelf mee moet doen.

Opbouwen voor de kinderloop van 1 km

Of hij door het ziek zijn donderdag fit genoeg zal zijn om zelf überhaupt de kinderloop van 1 km te gaan lopen blijft de vraag, maar we hebben er in ieder geval wel voor getraind! Ik heb namelijk geleerd dat je, als volwassene, een heel schema moet volgen om zonder blessures een bepaalde afstand te gaan hardlopen. In zo’n schema, die je overal op internet kunt vinden, staat beschreven hoeveel minuten je tijdens een training rent, afgewisseld met wandelen. Zo kun je als beginner in ongeveer 10 weken langzaam opbouwen naar een tijd van 30 minuten (dat is afhankelijk van je tempo ongeveer 5 km) achterelkaar rennen.

Geen schema voor peuters

Kinderen moet je zien als beginners in de sport en daarom is het verstandig om met hun langzaam op te bouwen naar 1 km als je met een kinderloop mee gaat doen. Voor een peuter is het een beetje overdreven om met schema’s te gaan werken. Het is puur ter kennismaking met de sport en dat hij de indrukken die bij een wedstrijd horen, de rennende mensenmassa’s, van heel dichtbij mee kan maken. Ik vind het wel belangrijk om daar enigszins opbouwend naartoe te werken.

kinderloop van 1 km

Trainen voor de kinderloop van 1 km

Begin deze maand begon ik met hem te vertellen dat de Golden Tenloop eraan zat te komen en dat we daar goed voor moeten trainen. Ik nam hem mee naar de loopgroep waarmee ik vóór mijn zwangerschap voor de Rotterdamse marathon heb getraind. Mama ging (eindelijk weer eens) een stukje hardlopen, daarbij zat mijn zoontje in de kinderwagen en keek hij naar de andere rennende mensen om zich heen. Daarna was hij zelf aan de beurt. Na een meter of 10: “Kijk mama, een hups (=rups)!” Ik dacht dat hij zou gaan stoppen, maar dat deed hij niet en sprak dat ook hardop uit: “Ik jenne mama!” Wat was hij trots. En ik natuurlijk ook! Na zo’n 50 meter was het genoeg.

Over de galerij

Ik besloot dit ritueel elk weekend te herhalen om hem op die manier voor te bereiden op de kinderloop van 1 km en verder liet het ik het aan hem zelf over wanneer hij wilde rennen. Nadat we thuiskwamen van de opvang vroeg ik af en toe voordat we zijn schoenen uittrokken of hij nog een even wilde hardlopen. Meestal wilde hij eten. Maar soms wilde hij wel en liet ik hem over de galerij heen en weer rennen. De loden flap die vlak naast onze voordeur over de gehele breedte van de galerij loopt noem ik dan de start en finish. Tijdens het rennen moedigde ik hem als een echte supporter aan en we juichten samen nadat hij klaar was.

Vertellen

Ik geloof dat verhalen vertellen ook meehelpt aan een goede voorbereiding op de kinderloop van 1 km. Achter de schermen vertelde ik hem dus de afgelopen maand regelmatig over de Golden Tenloop en liet ik hem wat foto’s zien van de loopjes waaraan ik in het verleden had meegedaan. Vaak wilde hij meteen zijn schoenen aantrekken als ik het er over had. Ik zag dat als een goed teken dat hij het zélf wilde. Soms was ik namelijk bang dat ik in mijn enthousiasme iets aan hem op zou dringen. Gelukkig zegt hij ook duidelijk nee (hij is twee) als hij iets níet wil.

kinderloop van 1 km

Startbewijs ophalen

Bij het voorbereidingsritueel hoort natuurlijk ook het zelf ophalen van het startbewijs voor de kinderloop van 1 km. Vandaag kon dat ook, zodat je daar niet op de dag zelf nog voor in de rij hoeft te gaan staan. Het motregende een beetje, maar sportief op de fiets gingen we ernaartoe. De mail waarop het startnummer stond, moesten we daar laten zien. Dat liet ik aan mijn zoontje over en hij wilde het eigenlijk al afgeven aan de als een soort koning verklede meneer die bij de ingang promotie maakte voor de hardloopclub.

De generale repetitie van de kinderloop van 1 km

Na het ophalen van het startnummer, fietsten we de stad in om daar het parcours van de kinderloop te gaan lopen. Hardlopen zat er niet in. Dat had ik door dat hij niet fit is al niet verwacht, maar dat het zó langzaam zou gaan kwam door alles wat we tegenkwamen onderweg. Dat begon al met de eerste stop vlakna de start. De eerste “Wat is dat?”. Het draaiorgel moest wel even bekeken worden. Het liefst zou hij bij alle hondjes onderweg gestopt zijn om ze te aaien. En op de Markt stond een hele filmploeg opnames te maken voor een bekend TV-programma. De rest van de route (ongeveer 2/3e te gaan nog) wilde hij gedragen worden.

Een PR

De laatste “Wat is dat?” kwam vlak voordat we bij de finish kwamen. Daarmee doelde mijn zoontje op het hoge standbeeld van de koe die in het midden van de Beestenmarkt staat. Nadat we die uitgebreid bekeken hadden, liepen we, onder het genot van het foute “Busje komt zo” op het draaiorgel, de finishstreep over. Juichend werden we onthaald door de meneer met het gouden pak die de Golden Tenloop stond te promoten. We hebben er 24 minuten over gedaan; de tijd die ik nog steeds ooit eens als PR op de 5 km zou willen halen! Mijn zoontje haalde na deze generale repetitie voor de 1 km kinderloop thuis een PR met zijn middagslaapje: bijna 4 uur lang heeft hij geslapen, een mooie marathontijd. Zou hij die in zijn dromen gelopen hebben?

Delicia
Delen is enorm lief

Delicia

Ik ben Delicia en in het dagelijks leven werk ik in de zorg. Sinds eind 2016 ben ik moeder van mijn zoontje. Op de dagen dat ik vrij ben, ben ik vaak samen met hem buiten te vinden. Bijvoorbeeld hardlopend naast mijn zoontje, want sinds deze zomer kan hij zonder zijwieltjes fietsen! In de avonduren maak ik, na het voorleesritueel bij mijn zoontje, graag tijd om te schrijven. Al een aantal jaar zit ik in het blogteam van StoerLeesVoer en MamaScrapelle. Ik schrijf niet alleen graag reviews van peuterboeken, maar ik vind het ook erg leuk om mijn visie en ervaringen te delen over gezondheid, interieur en (actieve) uitstapjes.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Post comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.