‘The Aftermath’- Een roman over de nasleep van een oorlog

Als de kinderen op bed liggen of in de vakantietijd, mag ik graag een boek oppakken. Het liefst een roman waarvan ik nog eens wat opsteek. The Aftermath is zo’n boek. Een roman over de nasleep van een oorlog.

Overwinnaars in The Aftermath

the aftermath

‘Geschiedenis wordt geschreven door overwinnaars.’ Deze uitspraak, toegeschreven aan Sir Winston Churchill, gaat in The Aftermath (De nasleep) niet op. De geschiedenis van Duitsland vlak na de Tweede Wereldoorlog wordt vanuit verschillende perspectieven belicht in een pakkende historische roman.

Kwijtgeraakte mensen

Het is 1946. Duitsland is verslagen. De Britse Rachael Morgan heeft haar man al een paar jaar niet gezien als ze op weg is naar Duitsland om daar haar man, Lewis, te ondersteunen. Hij is benoemd als gouverneur van de Britse zone in Duitsland. Ze neemt haar zoon van een jaar of elf mee, Edmund. Rachael is getraumatiseerd, zo wordt al in de eerste paar pagina’s duidelijk. Haar oudste zoon, Michael, is bij een bombardement van de Luftwaffe tijdens de Battle of Britain omgekomen en zelf heeft ze het ook maar tenauwernood overleefd. Het verdriet over Michael wedijvert met de boosheid op de Duitsers die haar zoon hebben gedood.

Spanningen

Het is de Britten in Duitsland inmiddels duidelijk geworden dat zijzelf ook behoorlijk hebben huisgehouden; het noorden van Duitsland is flink gebombardeerd. In Hamburg besluit Morgan intrek te nemen in een riante villa die uitkijkt over de Elbe en de eerdere bewoners, een man en zijn tienerdochter, op de bovenste verdieping te laten wonen. Een onorthodoxe beslissing waar zijn collega’s met hoon op reageren en zijn vrouw boos. Het zorgt voor spanningen in het toch al zo broze huwelijk. Racheal wil niet met de vijand onder één dak slapen. Dat de Duitse gastheer geen Nazi is en zijn vrouw nog steeds vermist is enkele jaren na de bombardementen doet niets af aan haar gevoel. Racheal is boos. Lewis begrijpt de boosheid niet, maar hoort wel van zoon Edmund dat Racheal nog dagelijks verdriet heeft om hun oudste zoon. Racheal en hij zijn elkaar kwijtgeraakt.

Terwijl Lewis Morgan druk bezig is om Duitsland uit de puinhopen te halen, trekt Rachael dan maar haar eigen plan, waarbij ze zoon Edmund niet heel erg in het oog houdt. We leren haar Duitse huisgenoot en zijn dochter beter kennen. We zien hoe Edmund misschien wel beter begrijpt van de chaos en de kansen van de nasleep (The Aftermath ) van de Tweede Wereldoorlog biedt door met Duitse, verweesde Trümmelkinder (puinkinderen) op te trekken.

Welke nasleep?

De schrijver, Rhidian Brook, heeft dit verhaal gebaseerd op zijn opa. Deze heeft, vlak na de Tweede Wereldoorlog, toen hij in Duitsland is gaan wonen, de Duitse gastheren ook niet weggestuurd. Hij is bij hen ingetrokken. Brook is verder met dat basisbeginsel aan de haal gegaan voor het schrijven van een eigen verhaal en is er vanuit gegaan dat de gemiddelde Brit eigenlijk niet zoveel wist van het Duitsland vlak na de Tweede Wereldoorlog. Dat betekent dat op een verhalende manier de feiten worden benoemd. Dit is wat mij betreft niet storend. De feiten staan ten dienste van het verhaal dat vanuit verschillende kanten wordt belicht.

The Aftermath? Het was toch Het huis in Kreis Pinneberg?

Het verhaal is zo beeldend beschreven dat er een film van is gemaakt. Waarschijnlijk omdat de originele titel ‘Het huis in Kreis Pinneberg’ niet erg lekker staat op het affiche is er ‘The Aftermath’ van gemaakt. ‘De Nasleep’ dus. Dat dekt de lading van het verhaal in het boek overigens goed. De film heb ik niet gezien, maar in het boek komen er mooie nuances voorbij terwijl je gewoon lekker leest.

De enige twee kritiekpunten die ik heb is dat er bij het wisselen van de scènes je dat niet meteen doorhebt. Het zou helpen dat als je van de ene situatie naar de andere gaat je de alinea’s met sterretjes afbakent. Zo weet de lezer dat hij of zij niet op een boot zit bij Racheal, maar te maken heeft met Morgan die zijn nieuwe huis inspecteert. Daarnaast zijn de namen verengelst. Een kleinigheid wellicht, maar als je Schroeder leest, terwijl je het gevoel hebt dat het Schröder moet zijn, dan vind ik dat storend. Dat het boek een Engelse titel heeft vind ik begrijpelijk. Als je een filmuitgave van een boek drukt, kan ik mij voorstellen dat een uitgever de titel van de film aanhoudt voor de verkoop. De inhoud van het boek is zeer leesbaar vertaald.

Specificaties The Aftermath

the aftermath

Titel: The Aftermath – Het huis in Kreis Pinneberg | Auteur: Rhidian Brook | maart 2019 | Uitgeverij: Boekerij | 368 pagina’s meer informatie op Bol

disclaimer
Facebook Comments

Tanja

Mijn naam is Tanja en ik ben het levende bewijs dat historici niet stoffig zijn. Ik houd van lezen, koken en theater en daar geniet ik het liefst van met mijn man en twee dochters van vijf en zeven jaar.