Er was eens… Sneeuwwitje en De zes dienaren

In de kerstperiode mogen wij in het gezin graag wat sprookjes weglezen. De Oudste wil graag wat stoerdere sprookjes, wars als ze is van prinsessen. De Jongste pakt het anders aan. Zij zit rustig met een tiara op haar hoofd en luistert naar wat de prinses Du Jour voor ellende over zich krijgt uitgestort. In deze blog vertel ik je meer over Sneeuwwitje en de zes dienaren. Twee prentenboeken uitgebracht door van Goor en de Efteling.

Twee sprookjes van de Efteling

De Efteling laat in haar wereld vol wonderen veel van die sprookjes zien en brengt ook regelmatig sprookjesboeken uit. Handige merchandise natuurlijk, maar zolang de kwaliteit goed is zie ik er eigenlijk geen probleem in. Het uitbrengen van die boeken doen ze al decennia. Bij mijn vader zijn nog een paar van die boeken van toen ik klein was. De mosgroene en donkerbruine kaften uit de jaren ’80 ogen onmetelijk ouderwets in vergelijking met de twee boeken die nu voor me liggen: ‘Sneeuwwitje’ en ‘De zes dienaren’. In pasteltinten en met een sfeerverhogend lettertype op de voorkant oogt het geheel helemaal Efteling en tegelijkertijd ook aantrekkelijk genoeg voor de kleuter of het schoolkind van deze tijd. De laatste jaren brengt de Efteling opnieuw de sprookjes zoals Roodkapje uit en daarmee ontstaat zo langzamerhand een mooie serie.

Palet van Pieck

De illustraties zullen er iets mee te maken hebben. Er is voor gekozen om Anton Pieck te koesteren in de Efteling zelf en met nieuwe illustrators aan de slag te gaan in deze uitgaven van de sprookjes. Esther Rosier is bij beide boeken de illustrator, al krijgt ze in ‘Sneeuwwitje’ een collega-illustrator erbij in de persoon van Job van Gelder. Beide boeken ademen wel helemaal die Efteling sfeer uit. De kleurstelling van de illustraties zal daar ongetwijfeld mee te maken hebben, want die lijkt regelrecht van het kleurenpalet van Anton Pieck te zijn afgekeken. Slim gedaan dus.

Sneeuwwitje en de zes dienaren

De tekeningen zelf zijn minder romantisch en  hier en daar is er een grapje in verwerkt. Daarnaast wordt Sneeuwwitje nu eens niet als een heilige afgebeeld, maar gewoon als een mooi meisje dat duizendmaal mooier is dan haar boze stiefmoeder. ‘De Zes Dienaren’ kent dezelfde kleurstelling, al is hier wellicht gekozen voor de iets helderder kleuren van het palet van Pieck. De personages zoals Pieck ze ooit heeft afgebeeld, zoals Langnek, zijn nog steeds duidelijk herkenbaar, maar door net op een andere manier om te gaan met de lijnen en schaduwen zet Rosier wel haar eigen stijl neer. De grafisch ontwerper heeft met de letter en de manier waarop die is gebruikt de tekeningen goed doen laten uitkomen. Zet het geheel in een harde kaft met linnen rug en je hebt eigenlijk een boek dat lang meekan.

Sneeuwwitje en de zes dienaren

Sneeuwwitje en de zes dienaren

Eigenlijk zou dat een interessante samensmelting zijn ‘Sneeuwwitje en De Zes Dienaren’. Ik vind dat daar wel een mooie opdracht ligt voor de mensen van de Efteling. Maar goed, nog even over de verhalen in deze boeken.  Het verhaal van Sneeuwwitje veronderstel ik als bekend, iedereen zal ook wel begrijpen dat dit niet de versie van Disney is waarin een bewusteloze Sneeuwwitje wordt wakker gekust door een wildvreemde prins. Hier wordt gewoon ouderwets gestruikeld door een stel dwergen waardoor die appel losschiet.

Wat ik zelf erg leuk vond, is dat het voor mij onbekendere verhaal van ‘De Zes Dienaren’ werd gekozen om opnieuw uit te brengen. Ja, het is het sprookje dat in de Efteling zelf misschien wel het meest iconisch is met Langnek die uitzicht heeft over hele park, maar echt kennen deed ik het niet. En vooruit, ook in dit verhaal draait het om een prinses die gered moet worden van een  psychopathische koningin. Dit keer staat de prins die haar moet redden centraal. Of liever gezegd, hij doet mee. Want zowel de prins, de prinses als dus die psychopathische koningin hebben geen namen.

Wie wel namen hebben zijn de hulpjes van de prins die namen hebben die verwijzen naar hun bijzondere gave. Putoor bijvoorbeeld, kan het gras horen groeien zo goed zijn de oren en Koukleum…. Nou ja, we kennen allemaal wel iemand die we zo noemen. De prins neemt de zes figuren mee op zijn avontuur om de prinses te redden. Ook heeft hij geen flauw benul waarom hij Koukleum nodig heeft en wat de precieze verdienste van Heuvelbuik is is hem een raadsel. Krijgen de prins en de prinses elkaar? Ja, natuurlijk krijgen ze elkaar.

En ze leefden ook nog eens lang en gelukkig.

Specificaties Sneeuwwitje

Auteur: Efteling | Illustrator: Esther Rosier en Job van Gelder | Aantal pagina’s: 32 | Uitgever: Efteling/Van Goor | 1 juni 2018 | 9789000361557 | meer informatie vind je hier

Specificaties De Zes Dienaren

Auteur: Efteling | Illustrator: Esther Rosier | Aantal pagina’s: 32 | Uitgever: Efteling/Van Goor | 1 november 2019 | 9789000370740 | meer informatie vind je hier

Tanja
Delen is enorm lief

Tanja

Mijn naam is Tanja en ik ben het levende bewijs dat historici niet stoffig zijn. Ik houd van lezen, koken en theater en daar geniet ik het liefst van met mijn man en twee dochters van vijf en zeven jaar.

1 Response

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Post comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.