Skip to Content

Le gang des Bois de Temple, een laatste slag

Net bijgekomen van de film ‘Salem’, over een veertienjarige jongen die lijkt te bezwijken onder de druk van een criminele bende in de sloppenwijken van Marseille, begeef ik me alweer naar de volgende bendeoorlog. Wel in de veiligheid van het Ketelhuis in Amsterdam, waar ik de persvoorstelling van de film ‘Le gang des Bois du Temple’ mag bijwonen om te recenseren. Het valt mij op dat er de laatste tijd veel prachtige Franse films uitkomen, in elke genre. Benieuwd of deze zich ook in dit rijtje mag plaatsen. Maar nu eerst het verhaal achter de film.

filmposter Le gang des Bois du Temple

Hier gaat Le gang des Bois du Temple over

Een gepensioneerde militair woont in het woonproject Temple Woods. Net als hij bezig is met de begrafenis van zijn moeder, bereidt zijn buurman Bébé, die tot een bende overvallers behoort, zich voor om het konvooi van een rijke Arabische prins te beroven.
Ze groeiden samen op, de vrienden uit een grauwe Parijse voorstad, ‘Le gang des Bois du Temple’. De een heeft al een gezin, de ander staat op het punt van trouwen. Mannen aan de onderkant van de samenleving die in één klap rijk hopen te worden. Het doelwit is een transportauto die een fortuin vervoert. De overval slaagt, maar de eigenaar van de buit, een Arabische prins, laat het er niet bij zitten en stuurt zijn beulen op de overvallers af.

Le gang des Bois du Temple Mannen met spijkerbroeken en zwarte jassen.

Regisseur Rabah Ameur-Zaïmeche

De van oorsprong Algerijnse Ameur-Zaïmeche, die zelf opgegroeide in een Parijse banlieue, liet zich inspireren door klassieke genres als de wraak-, heistfilm en het sociaal realistisch drama. Met de nadruk op het laatste genre laat Ameur-Zaïmeche er geen twijfel over bestaan bij welke van de twee partijen uit de film ‘Le gang des Bois du Temple’ zijn sympathie ligt.

De Frans-Algerijnse regisseur Rabah Ameur-Zaïmeche heeft al zeven speelfilms op zijn naam staan, toch is hij relatief nog weinig bekend bij het grote filmpubliek. Elke film die hij tot nu toe heeft gemaakt bevond zich altijd op de grens tussen fictie, realiteit, fantasie, geschiedenis en documentatie. Hij heeft een manier van filmen die de grens op zoekt. Hij wil een boodschap meegeven, dan wel een verklaring zoeken over bepaalde gebeurtenissen of ontwikkelingen die door de grote massa genegeerd wordt. Iets wat vele regisseurs liever uit de weg gaan.

Lange start

Aan het begin van de film ‘Le gang des Bois du Temple’ neemt regisseur Rabah je mee naar de begrafenis van Madame Pons. Een graag geziene buurtbewoonster en de moeder van Monsieur Pons. Ook al wordt de klaagzang in de kerk indrukwekkend vertolkt, na twintig minuten komt toch echt wel de vraag wanneer de film nu daadwerkelijk gaat beginnen, en of er überhaupt in gesproken gaat worden.

Le gang des Bois du Temple

Le gang des Bois du Temple blijft oppervlakkig

Monsieur Pons blijft achter in de woning waar hij zijn hele leven met zijn moeder gewoond heeft. De wijk, Bois du Temple, is over het een algemeen een buurt waar de toekomstverwachting voor de bewoners niet heel erg hoog ligt. Criminaliteit viert hoogtij en omdat Monsieur Pons niet beter gewend is kan hij dan ook wel sympathie en begrip opbrengen voor de zes overvallers. Deze groep heeft inmiddels de houdbaarheidsdatum al overschreden maar willen nog één keer hun slag slaan.
Buiten wat oppervlakkige kenmerken over wie wie is, wordt er verder weinig informatie vrijgegeven over de hoofdpersonages. Maar aan alles op het beeld begin je als kijker te merken dat dat ook niet de bedoeling van het verhaal is.

De dagelijkse sleur in de hoofdrol

De regisseur wil met zijn film ‘Le gang des Bois du Temple’ voornamelijk de dagelijkse beslommeringen weergeven, zoals duiven voeren, oeverloos geklets, voorlezen aan kinderen en een beetje rondhangen. De spanning in het verhaal komt erin wanneer de tip van het waarde transport van de Saoedische prins binnenkomt. Maar de voorbereiding, de overval zelf en het verdelen van de buit wordt in een omgekeerde filmindeling vertoont. Het zijn steeds korte scènes die je te zien krijgt om vervolgens de sleur van de dag weer te laten zien. Dit haalt de vaart uit de film.

Franse acteur

Typische stereotypes

De personages uit ‘Le gang des Bois du Temple’ zijn typisch stereotypes. De criminelen zien eruit zoals je als kijker zou verwachten en ook de Saoedische prins wordt als karikatuur in beeld gebracht. Daarbij versterkt alles om hem heen nog eens zijn hoge positie; onderdanig personeel, kunst kopen voor al zijn vele huizen en natuurlijk renpaarden. Deze bizarre rijkdom staat uiteraard lijnrecht tegenover de armoede van de banlieue. En dat is waarschijnlijk ook de bedoeling van de regisseur geweest, maar in deze twee uitvergrote versies komt het allemaal wel heel bedacht over.

Saoedische prins

Geld maakt niet persé gelukkig

Wellicht wil de regisseur dat de kijker de mens achter de crimineel leert begrijpen. Dat ook hij gewoon iemand is die liefde, aandacht, vriendschap en familie nodig heeft. Maar tevens zie je datzelfde bij de prins. Achter alle pracht en praal schuilt een mens die eigenlijk heel ongelukkig en eenzaam is. Die er soms de behoefte aan heeft alle rijkdom achter zich te laten en even los te gaan in een schimmige discotheek.
De boodschap van ‘Le gang des Bois du Temple’ is eigenlijk heel cliché: ‘’geld maakt niet persé gelukkig’’.

De boodschap is duidelijk, de uitvoer kan wat strakker

De film krijgt ineens nog een ommezwaai naar verraad, dood, onderduiken en wraak. Maar ook dit is weer verdeeld over korte scènes om vervolgens weer door te gaan met de dagelijks gang van zaken. ‘Le gang des Bois du Temple’ kun je daarom geen actiefilm noemen. Echter een sociaal drama zou ik het ook niet noemen, daar worden de personages te weinig voor uitgediept. De film is vooral een vogelvlucht over het uitzichtloze bestaan van een vriendengroep. Maar daar is niet alleen het systeem schuldig aan.
Meerdere vragen blijven na het bekijken van ‘Le gang des Bois du Temple’ onbeantwoord, zoals bijvoorbeeld; ‘Wie kwam er met het overval plan en wie heeft er verraad gepleegd?’’
De boodschap die regisseur Rabah Ameur-Zaïmeche wil overbrengen is duidelijk en gelukt. De film is ook de moeite waard om te bekijken. De uitvoering op zich had wellicht nog wat strakker, intenser en eerlijker kunnen zijn.

Klik hier voor de trailer van Le gang des Bois du Temple

Details over de film Le gang des Bois du Temple

  • Releasedatum : vanaf 11 juli 2024 in de Nederlandse bioscopen
  • Speelduur: 113 minuten
  • Taal: Frans en Engels – Nederlands ondertiteld
  • Classificatie: 12
  • Genre: Drama
  • Regie: Rabah Ameur-Zaïmeche
  • Acteurs: Régis Laroche, Marie Loustalot en Philippe Petit
  • Distributeur: Eye Films

Klik hier voor meer filmnieuws

footer-7
Noelle
Delen is enorm lief

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.